ارزیابی عوامل موثر در بازپرداخت سازمان های بیمه گر برای داروهای موثر بر بیماری مالتیپل اسکلروزیس از نوع عودکننده-فروکش کننده در یک مدل نوین دینامیک

نویسندگان
doi
10.22034/43.4.45
چکیده

چکیده زمینه : افزایش روزافزون هزینه داروهای تعدیل کننده بیماری ( DMDs ) در بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس فرم عودکننده - فروکش کننده ( RRMS ) ، نیاز به تدوین چارچوب های شفاف و مبتنی بر شواهد برای بازپرداخت بیمه ای را پررنگ تر کرده است . در شرایط فعلی، ارزیابی منصفانه و علمی داروها برای تخصیص بهینه منابع بیمه ای، یک ضرورت راهبردی در نظام سلامت کشور به شمار می رود . این مطالعه با هدف تعیین وزن نسبی عوامل مؤثر در تصمیم گیری های بازپرداخت و تحلیل ارتباط مفهومی میان حوزه های اثرگذار انجام شد . روش کار : این مطالعه مقطعی، با استفاده از یک پرسشنامه ساختاریافته و اعتبارسنجی شده انجام شد . پرسشنامه شامل 38 عامل در 7 دامنه اصلی بود که توسط 91 متخصص، شامل 46 نورولوژیست و 45 داروساز، همگی دارای بیش از 5 سال سابقه در حوزه بیمه های مرتبط با سلامت، تکمیل گردید . شرکت کنندگان اهمیت هر عامل را با مقیاس لیکرت 10 درجه ای ارزیابی کردند . تحلیل داده ها شامل محاسبه وزن نرمال شده هر عامل، رتبه بندی بر اساس اهمیت، و تحلیل همبستگی بین دامنه ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 26 انجام گرفت . یافته ها : نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که بیشترین وزن از دیدگاه متخصصان به دامنه های « ایمنی و عوارض جانبی دارو » و « اثربخشی دارو » اختصاص یافته است . به طور دقیق، دامنه ایمنی دارای وزن نرمال شده 0/922 و دامنه اثربخشی دارای وزن 0/863 بود که بیانگر اولویت بالای این دو حوزه در فرآیند تصمیم گیری بازپرداخت بیمه ای داروها است . فاکتورهایی مانند « پیشگیری از عود بیماری » ( وزن =1/000) ، « افزایش بقا » (0/957) ، و « تحمل پذیری دارو » (0/924) در اولویت بودند . کمترین وزن مربوط به « وجود جایگزین های طب سنتی » (0/423) و « ملاحظات اخلاقی » (0/514) بود . قوی ترین همبستگی بین دامنه های مالی و دسترسی (0/745) مشاهده شد . نتیجه گیری : یافته های این پژوهش می تواند در آینده مدل نوین دینامیکی را ارائه دهد که به عنوان ابزاری در فرآیند تصمیم گیری بیمه ای داروهای RRMS مورد استفاده قرار بگیرد . تمرکز بر عواملی با وزن بیشتر و کاهش اثر فاکتورهایی با وزن کمتر در موقعیت های مختلف، می تواند موجب بهبود شفافیت و عدالت در سیاست گذاری دارویی شود .