تأثیرات ایمونوپاتولوژیک لانگ کووید بر سیستم تولید مثل

نویسندگان
doi
10.22034/43.4.16
چکیده

مقدمه : سندرم پس از کووید- ۱۹ حاد ( PASC ) که عموماً با عنوان لانگ کووید شناخته می شود، مجموعه ای از علائم چندسیستمی است که پس از بهبودی از فاز حاد عفونت SARS-CoV-2 ادامه می یابد یا بروز می کند. شواهد روزافزون حاکی از آن است که سیستم تولید مثل در هر دو جنس زن و مرد، یکی از اهداف مهم این سندرم است. یافته ها: پاتوفیزیولوژی لانگ کووید در ارتباط با سیستم تولید مثل، پیچیده و چندعاملی است و شامل تداوم حضور ویروس یا آنتی ژن های آن در بافت های گنادی، التهاب مزمن ناشی از طوفان سیتوکینی اولیه، آسیب های اندوتلیالی و میکروترومبوز ناشی از فرآیندی چون NETosis ، و بروز پدیده های خودایمنی است. در زنان، شایع ترین عوارض شامل اختلالات قاعدگی (تغییر در حجم و نظم خونریزی)، تشدید دردهای لگنی و اندومتریوز، و نگرانی هایی در مورد کاهش احتمالی ذخیره تخمدان( AMH ) می باشد. مطالعات ایرانی نرخ بالایی از این اختلالات را گزارش کرده اند. در مردان، آسیب به سد خونی-بیضه ای، ارکیت ویروسی و التهاب سیستمیک منجر به کاهش معنادار در غلظت، تحرک و مورفولوژی اسپرم و همچنین افزایش شاخص تکه تکه شدن DNA اسپرم( DFI ) شده است. همچنین، موارد متعددی از هیپوگنادیسم ثانویه گزارش شده است. نتیجه گیری: لانگ کووید یک تهدید جدی برای سلامت باروری محسوب می شود. پیچیدگی های ایمونوپاتولوژیک آن نیازمند رویکردی دقیق در پایش بالینی بیماران، شامل ارزیابی های هورمونی و عملکردی گنادها است.در ایران، اولویت های تحقیقاتی باید بر ایجاد یک رجیستری ملی، انجام مطالعات کوهورت آینده نگر و تحقیق در خصوص استعدادهای ژنتیکی جمعیت ایرانی متمرکز گردد تا بتوان پروتکل های تشخیصی و درمانی منطبق بر شرایط بومی را توسعه داد.