اختلالات روانی پس از ابتلا به عفونت کووید-19

نویسندگان
doi
10.22034/43.4.64
چکیده

مقدمه : عفونت کووید-19 با آثار مستقیم و غیرمستقیم بر سیستم عصبی باعث ایجاد عوارض روانی پس از ابتلا شد. در واقع، درکنار فشار روانی مربوط به پاندمی و عوارض روانی مربوط به قرنطینه، سوگ، بیکاری و عوامل اجتماعی و میان-فردی، ویروس سارس 2 با ایجاد التهاب سیستمیک و با تاثیر مستقیم بر سیستم عصبی منجر به افزایش شیوع بیماری های روانی گردید. در این مقاله به بررسی اختلالات عصبی-روانی پس از عفونت کووید-19 و درمان آنها می پردازیم. یافته ها: مطالعات نشان میدهند که عفونت کووید-19 با ایجاد التهاب سیستمیک، نفوذ مستقیم در سیستم عصبی، ایجاد اختلال در محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال و القا خودایمنی باعث ایجاد عوارض حاد یا درازمدت عصبی-روانی میگردد. این عوارض معمولا بصورت خلق افسرده، بی خوابی، اضطراب، تحریک پذیری، مشکلات حافظه، خستگی مزمن، اختلال استرس پس از سانحه و اختلال شناختی یا مه مغزی بروز میکنند. شیوع بالای این عوارض باعث کاهش توانایی کار کردن، افت بهره وری، کاهش کیفیت زندگی و فشار مضاعف بر سیستم سلامت میگردد. درمانهای پیشنهاد شده برای این عوارض شامل رو ا ن درمانی، توانبخشی شناختی، بازتوانی نوروبیولوژیک و سبک زندگی و دارودرمانی می باشند. همچنین مطالعاتی تاثیر مثبت داروهای ضدالتهاب از جمله سلکوکسیب و فاموتیدین را در بهبود افسردگی و اضطراب پس از عفونت کووید نشان داده اند که تقویت کننده نقش التهاب در ایجاد عوارض عصبی-روانی کووید می باشد. نتیجه گیری: عوارض عصبی-روانی پس از کرونا جزو شایع ترین مشکلات پس از این عفونت می باشند که باعث کاهش بهره وری و مشکلات اجتماعی متعدد میگردد. با وجود اینکه درمان قطعی برای این عوارض وجود ندارد، انواع درمانهای رفتاری، شناختی، ضدافسردگی و ضد التهاب برای مدیریت این عوارض پیشنهاد شده است که در جمعیتهای متفاوت بیماران نتایج مختلفی بدست داده اند.