سندرم پس از کووید-۱۹ در کودکان
نویسندگان
doi
10.22034/43.4.90چکیده
مقدمه : سندرم پساکووید- ۱۹ (Post-Acute Sequelae of SARS-CoV-2 Infection; PASC) ، که اغلب به عنوان «کووید طولانی» شناخته می شود، یک عارضه چندسیستمی پیچیده ناشی از عفونت SARS-CoV-2 است که کودکان و نوجوانان را نیز به طور گسترده تحت تأثیر قرار می دهد. این مرور جامع، بر پایه شواهد علمی معتبر، اپیدمیولوژی، تظاهرات بالینی (با تمرکز ویژه بر جنبه های عصبی-مغزی، واسکولیتی و آلرژیک)، مکانیسم های ایمونولوژیک زیربنایی و راهبردهای مدیریتی در جمعیت اطفال را تحلیل می کند. یافته ها: شیوع PASC در کودکان بین ۱ تا 27 درصد متغیر بوده و عوامل خطری مانند سن بالاتر، جنس مؤنث، شدت عفونت حاد، سابقه سندرم التهابی چندسیستمی کودکان (MIS-C) ، بیماری های زمینه ای (مانند آسم، آلرژی و چاقی) و عفونت مجدد در بروز آن نقش کلیدی دارند. تظاهرات عصبی شامل مه مغزی، خستگی مزمن، سردرد، اختلالات خلقی و اضطرابی است، در حالی که تظاهرات واسکولیتی اغلب به صورت MIS-C با درگیری عروق کرونر و سایر عروق ظاهر می شود. مکانیسم های ایمونولوژیک شامل التهاب سیستمیک مزمن، اختلال در تنظیم سلول های T و B ، فعال سازی بیش از حد سلول های ایمنی ذاتی ( مانند نوتروفیل ها از طریق NETosis و ماکروفاژها از طریق مسیر STING )، تولید اتوآنتی بادی ها و تمایل به پاسخ Th2 است که زمینه ساز تشدید واکنش های آلرژیک می شود. مطالعات جدید تأکید می کنند که PASC می تواند کیفیت زندگی و سلامت روانی کودکان را با افزایش خطر اضطراب شدید، افسردگی و مشکلات خواب به طور قابل توجهی مختل کند . نتیجه گیری: مدیریت موفق PASC نیازمند رویکرد چندتخصصی، تشخیص زودهنگام، مداخلات حمایتی و درمان های هدفمند است. با ظهور واریانت های جدید مانند Omicron و تأثیر واکسیناسیون در کاهش شدت PASC (تا ۵۰ درصد در نوجوانان)، پیش آگهی بهبود یافته است، اما نیاز به مطالعات طولی برای توسعه درمان های نوین و پروتکل های پیشگیری همچنان احساس می شود.