ایده نجات در ابن عربی و ارتباط آن با مسئله دیگری
نویسندگان
1 استادیار گروه فلسفه موسسه آموزش عالی آل طه تهران.
2 استادیار گروه زبان عربی دانشگاه امام صادق.
doi
10107چکیده
«دیگری» در فلسفه معاصر به عنوان مسئلهای مستقل و دارای اهمیت هستیشناختی و معرفتشناختی مطرح گردیده است و برخی اندیشمندان قرن بیستم هر یک با رویکردی خاص بدان پرداختهاند. این موضوع نزد ابنعربی به عنوان مسئلهای مستقل مطرح نبوده است؛ لکن با بررسی آرای او میتوان به دیدگاهش در این زمینه دست یافت. ایده نجات و عدم خلود نزد ابنعربی معلول نگرش خاص او به سعادت، شقاوت، طاعت و معصیت است. شقاوت تنها متوجه فعل انسان است و حقیقت او را در بر نمیگیرد. نهی از گمان بد و تفتیش باطن دیگران، نوع مراوده بین انسانها را تحت تأثیر قرار میدهد و نگاه شمولگرایانه به سعادت، تنشهای حاصل از برتری طلبیهای فردی- قومیِ ناشی از اندیشه انحصار نجات را به حداقل میرساند.
