ارائه چارچوبی جامع جهت تحلیل توسعه یافتگی و رتبه بندی استان های ایران در بخش بهداشت و درمان
نویسندگان
doi
10.22034/43.1.4چکیده
چکیده زمینه : خدمات بهداشتی را باید به عنوان یکی از اجزای مهم توسعه در نظر گرفت که هدف آن بهبود سلامت جسمی و روانی و اجتماعی افراد است . به منظور دسترسی همه افراد جامعه به شکل عادلانه به منابع بخش بهداشت و درمان، باید این منابع بطور یکنواخت در سطح کشور توزیع شود . هدف این تحقیق بررسی توسعه یافتگی استان های مختلف کشور در بخش بهداشت و درمان است . روش کار: تحقیق در سه فاز انجام شد . در فاز اول به شناسایی شاخص ها از ادبیات پرداخته شد . سپس با تکنیک دلفی فازی به کمک چهارده خبره، پالایش فاکتورها انجام شد . در فاز بعدی با روش تحلیل سلسله مراتبی فازی شهودی، وزن دهی شاخص ها انجام شد و در فاز سوم با روش تاپسیس، رتبه بندی استان ها صورت گرفت . یافته ها : بیست و شش شاخص در دو گروه عمومی و فناوری شناسایی شدند . نتایج وزن دهی نشان دادند که شاخص دسترسی به فناوری بالاترین اولویت و شاخص تعداد مراکز پزشکی هسته ای کمترین اولویت را دارد . رتبه بندی استان ها بر اساس شاخص های عمومی نشان داد که استان گلستان بهترین وضعیت و استان قم بدترین وضعیت را دارند . با در نظر گرفتن شاخص های عمومی و فناوری در کنار هم، استان تهران بالاترین رتبه و استان سیستان بلوچستان پایین ترین رتبه را دریافت کردند . نتیجه گیری : نتایج حاصـل از این تحـقیق می تواند برای تصـمیم گـیری های کـلان در بخـش بهداشت و درمان در اختیار مسئولین قرار گیرد تا با برنامه ریزی مناسب در جهت ایجاد عدالت در حوزه بهداشت و درمان گام بردارند .