اثر آبیاری قطرهای (نوارهای تیپ) با آب شور بر برخی ویژگیهای شیمیایی خاک
نویسندگان
doi
10.22092/jwra.2020.121239چکیده
به منظور بررسی تأثیر شوری آب آبیاری بر برخی ویژگیهای شیمیایی و توزیع نمک در نیمرخ خاک تحت کشت سه رقم ذرت در شرایط استفاده از سیستم آبیاری قطرهای (نوارهای تیپ)، پژوهشی در سال 1396 در مزرعه پژوهشی گروه مهندسی آبیاری و آبادانی دانشگاه تهران، واقع در کرج به صورت آزمایش فاکتوریل و در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی انجام گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل سه هیبرید ذرت، سینگلکراسهای 260، 400 و 704 ( V 1 ، V 2 و V 3 ) و سه سطح شوری آب آبیاری 7/0، 3 و 5 dS/m ( S 1 ، S 2 و S 3 ) بودند. EC e ، pH و کاتیونهای سدیم، پتاسیم و کلسیم + منیزیم برای تعیین نیمرخ شوری در خاک، در طول دوره رشد گیاه و در لایههای 20-0، 40-20 و 60-40 سانتیمتری خاک و به فواصل 10 و 20 سانتیمتری از خطوط آبیاری اندازهگیری شدند. نتایج شوری عصاره اشباع خاک ( EC e ) و مقدار سدیم اندازهگیری شده در دو لایه 20-0 و 40-20 سانتیمتری، نشان داد که شوری و سدیم خاک تحت تأثیر سطوح مختلف شوری آب آبیاری و عمق خاک اختلاف معنیداری داشتند. میزان شوری و سدیم خاک رابطه مستقیم با شوری آب آبیاری و طول دوره رشد ارقام ذرت و رابطه عکس با عمق خاک داشت. به طوریکه بالاترین میزان شوری (4/13 dS/m ) و سدیم خاک (6/95 meq/L ) در لایه 20-0 سانتیمتری تیمار V 3 S 3 و کمترین میزان آن (4/2 dS/m و 5 meq/L ) در لایه 40-20 سانتیمتری تیمار V 2 S 1 مشاهده شد. همچنین با توجه به وضعیت ارقام ذرت بدون توجه به تیمار شوری مشاهده شد که بین سه هیبرید اختلاف معنیدار وجود نداشت و پتانسیل جذب نمک در هر سه رقم یکسان بود. در آبیاریهای با آب شور (دو سطح شوری آب آبیاری 3 و 5 dS/m )، جبهۀ رطوبتی کمتر به سمت خارج از خط آبیاری حرکت کرده و اغلب تجمع نمک در فاصله 10 سانتیمتری از خط آبیاری و سطح خاک به دلیل مصرف گیاه و تبخیر-تعرق مشاهده شد. بر اساس نتایج بدست آمده از این پژوهش، در شرایط استفاده از آب شور برای آبیاری محصولات کشاورزی با استفاده از سیستم آبیاری قطرهای، در آخر فصل رشد یا زمستان نیاز به یک آبشویی است تا نمکهای جمعشده در لایه سطحی خاک را از ریشه گاه خارج ساخت.