تب دنگی در ایران، مروری بر یک بیماری ویروسی وارده به همراه میهمانی ناخوانده

نویسندگان
doi
10.22034/42.2.6
چکیده

چکیده زمینه : با توجه به شیوع تب دنگی در چند استان کشور و عوارض خطرناک آن و احتمال بروز آن در سایر استان ها، آشنایی با این بیماری ضروری می باشد . این نیاز با افزایش مسافرت به استان های شمالی به دلیل تعطیلات تابستانی، نزدیک شدن به ایام اربعین حسینی و تردد اتباع کشورهای پاکستان و افغانستان به منظور مسافرت به کشور عراق افزایش می یابد . علاوه بر این، وجود پشه آئدس در برخی استان های کشور، اهمیت آگاهی از تب دنگی را بیشتر می کند . هدف این مقاله، آشنایی گروه های پزشکی با بیماری تب دنگی و عوارض آن است . روش کار : مقاله حاضر یک مقاله مروری است که با استفاده از جستجوهای اینترنتی در سایت های WHO ، CDC ، Sid ، PubMed ، Google Scholar و منابع کتابخانه ای در سال 2024 جمع آوری شده است . یافته ها : از آنجایی که تب دنگی توسط سازمان بهداشت جهانی به عنوان یک فوریت معرفی شده و با توجه به اهمیت موضوع، در این مقاله به بررسی جوانب مختلف تب دنگی پرداخته شده است . این موارد شامل آشنایی با تب دنگی، علائم بالینی، عامل بیماری، ناقل، روش های تشخیص، اپیدمیولوژی بیماری در جهان و ایران، مخزن بیماری، دوره نهفتگی، نحوه انتقال، گروه های در معرض خطر، پیشگیری و کنترل، مدیریت بیماران، مدیریت تماس ها و محیط و ملاحظات ویژه در خصوص این بیماری می باشد . نتیجه گیری : با توجه به روش انتقال تب دنگی و مناسب بودن نسبی آب و هوای کشور برای انتشار پشه ناقل بیماری، افزایش مسافرت به مناطق شیوع بیماری و اهمیت پیشگیری و آموزش مناسب، شناخت بیماری و روش های جلوگیری از انتشار آن در کشور ضروری است . به همین دلیل، تدوین و اجرای برنامه های آموزشی و آگاهی بخشی به گروه های پزشکی و عموم مردم برای پیشگیری از شیوع تب دنگی اهمیت ویژه ای دارد . ایجاد آمادگی های لازم در سامانه ی بهداشتی کشور و همکاری بین المللی نیز می تواند نقش مؤثری در کنترل این بیماری ایفا کند . با توجه به موارد یاد شده، اقدامات فوری و هماهنگ برای مقابله با تب دنگی و جلوگیری از گسترش آن در کشور ضرورت دارد.

کلیدواژه‌ها