فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: چاقی به‌واسطه گسترش بافت چربی و تغییرات در نیم‌رخ ترشحی این بافت می‌تواند عملکردهای زیان‌باری بر سایر بافت‌های بدن داشته باشد. بااین‌همه، انواع مختلف تمرین ورزشی به‌واسطه نقشی که در بهبود متابولیسم لیپید دارند، یک استراتژی مؤثر برای مقابله با چاقی هستند. بر همین اساس، در این مطالعه به بررسی تغییرات در سطوح پلاسمایی WISP-1، ICAM-1 و VCAM-1 در زنان مبتلا به دیابت نوع 2 بعد از 12 هفته تمرین تناوبی شدید (HIIT) و تمرین تداومی با شدت متوسط (MICT) پرداخته شده است.مواد و روش ها: تعداد 36 زن با میانگین سنی 49/3±95/46 سال مبتلا به دیابت نوع 2 در این مطالعه شرکت داشتند که به‌صورت تصادفی در سه گروه HIIT، MICT و کنترل قرار گرفتند. برنامه تمرین ورزشی به‌صورت HIIT (90درصد ضربان قلب بیشینه) و MICT (70-60درصد ضربان قلب بیشینه) طی 12 هفته و سه جلسه در هفته اجرا شد. به‌منظور اندازه‌گیری سطوح متغیرها، خون‌گیری قبل و بعد (48 ساعت بعد از جلسه آخر تمرین) از 12 هفته تمرین ورزشی در حالت ناشتایی انجام شد. به‌منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز از آزمون آنالیز کوواریانس به همراه آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد.نتایج: مطابق یافته‌های حاضر، کاهش سطوح WISP-1 در گروه‌های HIIT) (001/0>p) و MICT (007/0=p)معنادار بود. سطوح ICAM-1 نیز کاهش معناداری را در گروه‌های HIIT (001/0>p) وMICT  (001/0>p) نشان داد. باوجوداین، کاهش سطوح VCAM-1 تنها در گروه HIIT معنادار بود (031/0=p). این تغییرات با کاهش معنادار میزان مقاومت به انسولین در گروه‌های HIIT و MICT همراه بود (001/0>p).نتیجه‌گیری: نتایج حاضر تأثیرات مثبت تمرینات ورزشی به‌صورت HIIT و MICT را در کاهش عوامل التهابی و خطرزای قلبی-عروقی نشان داد که با توجه به تأثیرات بیشتر مشاهده‌شده برای HIIT، شرکت در این تمرینات می‌تواند برای افراد چاق اهمیت فراوانی داشته باشد.