مقایسه بهزیستی روانشناختی و انعطاف پذیری شناختی و سبک های مقابله ای در پرستاران و معلمان زن شهر تهران در همه گیری کرونا
نویسندگان
doi
10.22034/42.2.58چکیده
چکیده زمینه : ویروس کرونا بر بخش آموزش و درمان، خصوصاً سلامت روان معلمان و پرستاران تأثیر زیادی گذاشت . تأثیر این ویروس به لحاظ روانی بسیار عمیق بود و اثرات منفی آن همچنان تداوم دارند . پژوهش حاضر با هدف مقایسه بهزیستی روان شناختی، انعطافپذیری شناختی و سبکهای مقابلهای بین پرستاران و معلمان زن شهر تهران انجام شد . روش کار : جامعه آماری شامل 50 نفر از معلمان زن و 50 نفر از پرستاران زن شهر تهران در سال 1401 بود . داده ها با استفاده از پرسشنامه بهزیستی روان شناختی ( ریف، 1989) ، انعطافپذیری شناختی ( دنیس و همکاران، 2010) و سبکهای مقابلهای ( کسیدی و لانگ، 1996) گردآوری شد و از طریق روش آماری تحلیل واریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شد . یافته ها : یافته ها نشان داد که میان بهزیستی روان شناختی ( در مؤلفه های تسلط بر محیط، ارتباط مثبت با دیگران، هدفمندی در زندگی و پذیرش خود ) و انعطافپذیری شناختی ( در مؤلفه های ادراک گزینه های مختلف، ادراک کنترل پذیری و ادراک توجیه رفتار ) دو گروه معلمان و پرستاران تفاوت معنادار وجود داشت . همچنین طبق نتایج، معلمان و پرستاران در سبک درماندگی در حل مسئله، سبک مهارگری حل مسئله، سبک اعتماد در حل مسئله و سبک اجتناب با یکدیگر اختلاف معنادار داشتند ولی در سبک خلاقیت و سبک گرایش بین دو گروه تفاوت معنادار وجود نداشت . طبق یافته ها، میزان بهزیستی روان شناختی و انعطافپذیری شناختی معلمان نسبت به پرستاران بیشتر بود . نتیجه گیری : با توجه به نتایج پژوهش حاضر، می توان گفت پرستاران و معلمان که در معرض مستقیم ویروس کرونا قرار داشتند از نظر روان شناختی بیشتر در معرض آسیب قرار گرفته و آسیب های بیشتری به لحاظ روانشناختی متحمل شدند ولی با توجه به اینکه پرستاران در معرض مستقیم ویروس کرونا قرار داشتند و استرس کاری بیشتری را در دوران ویروس کرونا متحمل شدند، انعطاف پذیری شناختی و بهزیستی روانشناختی کمتری نسبت به معلمان داشته و از راهبردهای مقابله ای متمرکز بر هیجان بیشتری استفاده می کردند . در نهایت، در تدوین مداخلات درمانی برای اثرات ویروس کرونا در گروه های در معرض خطر، باید به سلامت روان شناختی این افراد توجه ویژه مبذول شود .