مدل ساختاری پیشبینی اختلالات خواب از طریق علائم افسردگی با نقش واسطهای حمایت اجتماعی در بیماران دیالیزی

نویسندگان
doi
چکیده

زمینه : پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل ساختاری پیش بینی اختلالات خواب از طریق علائم افسردگی با نقش واسطه ای حمایت اجتماعی در بیماران دیالیزی انجام شد . روش کار : روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود . نمونه پژوهش را 250 نفر از بیماران دیالیزی در تهران در سال 1401-1402 تشکیل دادند که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند . ابزار پژوهش را پرسشنامه های کیفیت خواب پیتزبورگ، افسردگی بک و حمایت اجتماعی زمیت و همکاران تشکیل داد . برای تجزیه وتحلیل داده ها از مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد . یافته ها : یافته ها نشان داد حمایت اجتماعی در ارتباط علائم افسردگی با اختلالات خواب نقش میانجی دارند . همچنین ارتباط مستقیم بین افسردگی با حمایت اجتماعی و اختلالات خواب نیز به لحاظ آماری مورد تأیید قرار گرفت . نتیجه گیری : می توان نتیجه گرفت که در تدوین مداخلات درمانی برای اختلالات خواب بیماران دیالیزی باید به حذف و تعدیل عوامل تاثیرگذار و سببی توجه و تاکید ویژه داشت .