استقلال و پیوند قواعد و شرایط کیفری و مدنی در قبال بیماران
نویسندگان
doi
چکیده
زمینه : از آنجا که قواعد و شرایط مسئولیت کیفری و مدنی پزشک در حقوق کنونی ایران در قانون واحد، یعنی قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 جمع شده است، در برخی نوشتهها میان قواعد مزبور آمیخته است . با وجود این، احکام مزبور مستقل از یکدیگرند و ملازمهای بین آنها وجود ندارد . از این رو، ضرورت و اهمیت پژوهش حاضر مورد توجه قرار دارد . این تحقیق به ویژه با تأکید بر ماهیت مشترک نهاد دیه این واقعیت را تأیید می کند که بیشتر احکام دیه از قواعد مسئولیت مدنی پیروی میکند . روش کار : پژوهش حاضر با روش تحقیق کیفی و تحلیل محتوی و با گردآوری اطلاعات از منابع کتابخانهای و مراجعه به قوانین و مقالات حقوقی تدوین شده است . یافته ها : نتایج پژوهش حاکی از آن است که قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 هماهنگ با اصول حقوقی و مبانی فقهی در مقام تفکیک مرزهای دو نوع مسئولیت مدنی و کیفری پزشک در قبال بیماران برآمده است و تفکیک ماهیت و آثار اذن بیمار از شرط برائت پزشک و توجه به تفاوت مفهوم تقصیر در حقوق کیفری و مدنی از جمله نقاط قوت قانون است . نتیجه گیری : با نقد و تحلیل اندیشههای حقوقی درباره مسئولیت قانونی پزشکان، به نظرمیآید، پارهای قواعد مسئولیت مدنی پزشکان با احکام مجازاتها آمیخته شده است . بهعلاوه، مقررات قانون در مواردی با نقص و ابهام روبهرو است : اعمال مجازات حبس در فرض فوت بیمار بر اثر قصور پزشکی در صورتی که سوء نیت پزشک و یا ارتکاب خطای جزائی محرز نباشد، قابل ایراد است . از این رو، اطلاق ماده 616 قانون تعزیرات مصوب 1375 منصرف از موارد تقصیر مدنی است و در این موارد تنها ضمان دیه ثابت میشود . بهعلاوه، نقص و ابهام مربوط به تعیین اعمال پزشکی نامشروع با تصویب قوانین خاص قابل رفع است .