مقایسه اثر تمرینات ادراک بینایی وابسته و غیر وابسته به حرکت در یکپارچگی دیداری-حرکتی کودکان دارای نقص توجه-بیش فعالی

نویسندگان
doi
چکیده

زمینه : نتایج پژوهش های پیشین نشان داده است که کودکان دارای نقص توجه – بیش فعالی در مهارت های دیداری - حرکتی دچار مشکلاتی می باشند . بر همین اساس پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثر تمرینات ادراک بینایی وابسته و غیروابسته به حرکت در یکپارچگی دیداری - حرکتی کودکان دارای نقص توجه – بیش فعالی انجام گرفت . روش کار : این پژوهش نیمه آزمایشی، با طرح پیش آزمون / پس آزمون با دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل بود . جامعه آماری کلیه کودکان 4 تا 6 سال شهر تهران در سال 1401 بود که به بیمارستان علی اصغر مراجعه کرده بودند . تعداد 45 نفر از این افراد پس از غربالگری به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند . آزمودنی ها در سه گروه تمرینات ادراک بینایی وابسته به حرکت و غیر وابسته به حرکت و کنترل تقسیم شدند . گروه های آزمایش به مدت 15 جلسه 45 دقیقه ای تحت آموزش قرار گرفتند، درحالی که افراد گروه کنترل، هیچ گونه مداخله ای دریافت نکردند . همه افراد قبل و پس از آموزش با استفاده از آزمون بندر گشتالت مورد ارزیابی قرار گرفتند . داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری تحلیل شدند . یافته ها : نتایج نشان داد که آزمودنی های هر دو گروه آزمایش بهبود معناداری در نمره کل یکپارچگی دیداری - حرکتی و همه مؤلفه های آن در مقایسه با گروه کنترل داشتند . همچنین نتایج نشان داد که آزمودنی های گروه وابسته به حرکت در مقایسه با گروه غیر وابسته به حرکت، بهبود بالاتری در مؤلفه نسخه برداری و حرکتی به دست آوردند . نتیجه گیری : براساس نتایج پژوهش حاضر، استفاده از تمرینات ادراک بینایی وابسته و غیروابسته به حرکت می تواند به عنوان یک مداخله مؤثر برای بهبود یکپارچگی دیداری - حرکتی کودکان دارای نقص توجه – بیش فعالی پیشنهاد شود .