بررسی اثر رزمارینیک اسید بر افسردگی توسط آزمون های شنای اجباری و آویزان کردن از دم در مدل موش کوچک آزمایشگاهی در مقایسه با سیتالوپرام
نویسندگان
doi
چکیده
داروهای ضدافسردگی رایج دارای عوارض گوناگون و گاه جدی می باشند که می توانند سبب عدم تحمل و قطع خودسرانه مصرف دارو از سوی بیمار شوند. در این تحقیق اثرات ضدافسردگی رزمارینیک اسید در موش های سوری به کمک آزمون شنای اجباری (FST) و آزمون آویزان کردن از دم ( TST ) بررسی شد. روش کار: به این منظور تزریق داخل صفاقی رزمارینیک اسید با دوزهای 50، 20، 10 و mg/kg 5، در 5 گروه از موش ها و همچنین گاواژ سوسپانسیون سیتالوپرام با دوزهای mg/kg 15 در 2 گروه و تزریق نرمال سالین در گروه کنترل به مدت 7 روز انجام و سپس آزمونهای FST و TST انجام شد. میانگین ± خطای استاندارد دادههای بدست آمده از هر گروه بطور جداگانه با یکدیگر توسط آزمون ANOVA یک طرفه تجزیه و تحلیل شده و در هر تست مقدار P<0.05 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: رزمارینیک اسید در دوزهای 5، 10و mg/kg 20 در هر دو آزمون FST و TST دارای اثرات ضدافسردگی معنی داری در مقایسه با گروه دریافت کننده نرمال سالین بود ( P<0.05 ) و همچنین در گروه دریافت کنندۀ سیتالوپرام mg/kg 15 به همراه mg/kg 50 رزمارینیک اسید تفاوت معنی داری در اثرات ضدافسردگی در مقایسه با گروه دریافت کننده نرمال سالین مشاهده گردید ( P<0.01 ) . دوز mg/kg 50 رزمارینیک اسید اثرات ضدافسردگی قابل توجهی در مقایسه با گروه کنترل نداشت. نتیجه گیری: یافته ها حاکی از آن است که رزمارینیک اسید در دوزهای کم و متوسط دارای اثرات مشهود و قابل توجه ضدافسردگی در مقایسه با گروه کنترل نرمال سالین بوده اما برتری مشهودی در مقایسه با سیتالوپرام ندارد. دردوز بالای رزمارینیک اسید اثر ضدافسردگی مشاهده نگردید که می تواند از غلبۀ اثرات آرامبخش آن نشأت گرفته باشد. لذا می توان نتیجه گرفت که اثرات ضدافسردگی این ماده، وابسته به دوز نبوده و از منحنی دوز-پاسخ U شکل پیروی می کند.