تحلیل جایگاه اصل محرمانگی در حوزه سلامت با توجه به حقوق موضوعه و اخلاق پزشکی
نویسندگان
doi
چکیده
زمینه : جایگاه اصل محرمانگی در بخش سلامت در دوره حاضر که به عصر اطلاعات موسوم است، ضرورت وجود ساز وکارهای قانونی بایسته به عنوان ضمانت اجراهایی جهت احترام به آن و پاسداشت اصول اخلاقی و تعیین حد و مرز آن را درحوزه ی سلامت ایجاب می کند . این واقعیت که نحوه ی دسترسی به اطلاعات بیماران می تواند موجبات افشای عمدی و غیرعمدی داده های آنها شود، ضرورت پژوهش حاضر را آشکار می سازد . روش کار : پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی به مداقه در قوانین جاری پرداخته است . روش جمع آوری اطلاعات کتابخانه ای بوده و با مراجعه به قوانین و مقررات، کتب و مقالات نگاشته شده است . در تحقیق حاضر ضمن رعایت اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است . یافته ها : بررسی ها نشان می دهد که در حقوق موضوعه ایران نواقصی به چشم می خورد؛ چرا که قانون باید ضمن رعایت حقوق شهروندان، توانایی راهنمایی تابعان خود را داشته باشد، حال آنکه در ماده 19 قانون طرز جلوگیری از بیماری های آمیزشی و بیماری های واگیردار مصوب 1320 با وجود شمارش بیماری ها به صورت حصری و مسکوت ماندن تبعات نقض محرمانگی در بیماری های نوظهوری مانند ایدز، هپاتیت و کووید ـ 19 چنین رهنمودی به چشم نمی خورد . همچنین با توجه به اصل صراحت و مدنظر قراردادن آن هنگام وضع قانون باید گفت چنین امری در ماده 648 قانون مجازات اسلامی ( تعزیرات ) در مورد تفکیک میان ارتکاب عمدی و غیرعمدی افشای راز در موضوع مربوطه صورت نگرفته است و در هر دو صورت به رفتار مرتکب یکسان پاسخ داده شده است . نتیجه گیری : با انجام اصلاحات در قوانین فوق و با عنایت به اصول اخلاق حرفه ای پزشکی و همچنین حقوق مقایسه ای از جمله مجموعه قوانین مربوط به مسئولیت بیمه سلامت ایالات متحده آمریکا در این مورد، می توان گامی مهم در جهت حمایت از حقوق بیماران برداشت.