برآورد تبخیر-تعرق واقعی با استفاده از تصاویر ماهوارهای و الگوریتمهای تک منبعی و دو منبعی در دشت قزوین
نویسندگان
doi
10.22092/jwra.2018.116961چکیده
تبخیر-تعرق مرجع یک پدیده چند متغیره و پیچیده است که به عوامل متعددی وابسته است. دقیقترین روش برآورد آن، استفاده از لایسیمتر است که مستلزم صرف وقت و هزینه زیادی است. از این رو هدف اصلی این تحقیق برآورد تبخیر-تعرق واقعی براساس الگوریتمهای تک منبعی SEBAL و SSEB و الگوریتم دو منبعی TSEB در سه سنجنده MODIS ، ETM+ و OLI & TIRS است که در سه مرحله صورت گرفته است. در برآورد تبخیر-تعرق براساس الگوریتم SEBAL ، شاخص تعدیل شده پوشش گیاهی (SAVI) و فاکتور تصحیح اثرات زمینه خاک (L) از اهمیت ویژهای برخوردار است به همین منظور این شاخص به عنوان ضریب کالیبراسیون در نظر گرفته شد که با توجه به وضعیت درصد پوشش سبز روی سطح زمین انتخاب شد. نتایج حاصل از هر سه سنجنده نسبت به دادههای لایسیمتری خطای کمتری نسبت به مقدار تبخیر-تعرق بدست آمده با فرض 5/0 L= داشته است ( mm/day 49/1، 84/0، 76/1= RMSE ) . برای صحتسنجی نتایج حاصل از کالیبراسیون از 30 % باقیمانده دادههای لایسیمتری استفاده شد. نتایج شاخصهای آماری تفاوت معنیدار(در سطح 95%) دادههای پیشبینی شده را بیان میکند. نتیجه اینکه، با مقایسه سه الگوریتم در سه سنجنده MODIS ، ETM+ و OLI & TIRS الگوریتم SSEB در سنجنده ETM+ در سطح معنیدار( 95%) و مشاهده کمترین میزان خطا ( mm/day 41/0= RMSE ) به عنوان الگوریتم برتر برای تخمین تبخیر-تعرق در دشت قزوین معرفی شد.