اطلاعات دموگرافیک و بالینی افراد مبتلا به سرطان ریه سلول غیر کوچک و ارتباط آن با نرخ جهش های ژن EGFR در جمعیت ایرانی

نویسندگان
doi
چکیده

چکیده زمینه : جهش های ژن گیرنده فاکتور رشد اپیتلیالی (EGFR) عمدتاً در اگزون های 18 تا 21 مشاهده می گردد . بررسی موتاسیون ها در روند پاسخ به درمان بیماران مبتلا به سرطان ریه سلول غیر کوچک (NSCLC) نسبت به داروهای مهارکننده تیروزین کینازی بسیار حائز اهمیت بوده و فراوانی جهش های ژن EGFR در بیماران مبتلا به NSCLC در مناطق جغرافیایی مختلف جهان متفاوت است . هدف مطالعه حاضر بررسی شایع ترین جهش های ژن EGFR بیماران مبتلا به سرطان ریه درجمعیت ایرانی می باشد . روش کار : در این مطالعه اگزون های 18 تا 21 ژن EGFR 160 بیمار مبتلا به NSCLC مورد بررسی قرار گرفت . بدین منظور ابتدا بر روی DNA استخراج شده از بلوک پارافینی، PCR و سپس تعیین توالی انجام و نتایج آنها مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت . یافته ها : نسبت شیوع NSCLC بیماران مرد به زن حدود 2 به 1 بود و تفاوت چندانی از نظر سن در بیماران مرد و زن وجود نداشت (P=0/065) در حالی که در متغیر سیگار کشیدن اختلاف قابل ملاحظه ایی یافت شد ( مردان %77/8 و زنان %17/3 ). میزان فراوانی برای جهش های اگزون های 19 و 21 ژن EGFR ، برابر با %10/63 و برای اگزون های 18 و 20 هیچ جهشی مشاهده نشد . از طرفی زنان در مقایسه با مردان نسبت به جهش های EGFR حساس تر بوده ( %17/3 در مقابل %7/4) اما از نظر آماری مقادیر بدست آمده معنی دار نبود (P=0/097). در مطالعه حاضر 3 جهش شامل حذف های (c.2235_2249del) و (c.2240_2257del) در اگزون 19 و جهش نقطه ای (c.2573T>G) p.L858R در اگزون 21 به ترتیب با فراوانی %58/8 ، %23/5 و %11/8 مشاهده شد . همچنین، یک جهش جایگزینی c.2253A>G برای اولین بار به عنوان یک جهش جدید یافت شد که نادرترین جهش با فراوانی %5/8 بود . نکته قابل توجه مشاهده یک رابطه منفی بین میزان موتاسیون در ژن EGFR و سیگاری بودن افراد مبتلا می باشد که با توجه به بررسی سایر مطالعات کشورهای مختلف می توان تنوع در قومیت افراد را به عنوان علت این یافته ها فرض کرد . نتیجه گیری : وقوع جهش EGFR تا حد زیادی در بین بخش های مختلف ایران متفاوت است، که احتمالاً به دلیل تفاوت در قومیت، میزان مصرف سیگار و جنسیت بیماران می باشد.