پیش بینی نگرانی از تصویر بدنی بر اساس خودشفقت ورزی با میانجیگری انعطاف پذیری شناختی در نوجوانان

نویسندگان
doi
چکیده

چکیده زمینه : نگرانی از تصویر بدنی با عوامل منفی سلامت روان مرتبط است . از این رو شناخت عوامل مرتبط با کاهش آن ضروری است . هدف پژوهش حاضر پیش بینی نگرانی از تصویر بدنی بر اساس خودشفقت ورزی با میانجیگری انعطاف پذیری شناختی است . روش کار : روش پژوهش حاضر توصیفی - همبستگی از نوع معادلات ساختاری است . جامعه پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دبیرستانی بود که در سال تحصیلی 1400-1401 در ناحیه 3 کرمانشاه مشغول به تحصیل بودند که این تعداد برابر 5231 نفر بود . از این بین به روش خوشه چینی تصادفی چند مرحله ای و با توجه به جدول مورگان، نمونه ای مشتمل بر 322 نفر انتخاب شد که به پرسشنامه های نگرانی از تصویر بدنی لیتلتون و همکاران (2005) ، خودشفقت ورزی نف (2003) و انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندر وال (2010) پاسخ دادند . یافته ها : نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل مسیر با استفاده از آزمون بوت استراپ نشان داد، خودشفقت ورزی با نقش میانجی انعطاف پذیری شناختی با نگرانی از تصویر بدن رابطه مستقیم دارد (12/0 -= β ) که این مقدار ازنظر آماری معنادار است ( p ≤ 0/01) ؛ همچنین در بین روابط مستقیم نیز انعطاف پذیری شناختی (-0/39 = β ) و خودشفقت ورزی (-0/42= β ) با نگرانی از تصویر بدن رابطه مستقیم و معنادار دارند و نیز انعطاف پذیری شناختی با خودشفقت ورزی (0/21 = β ) رابطه مستقیم و معنادار دارد ( p ≤ 0/01) . نتیجه گیری : نتایج حاکی از آن بود که خودشفقت ورزی با واسطه انعطاف پذیری شناختی، نگرانی از تصویر بدنی را پیش بینی می کند . بنا براین برای کاهش نگرانی از تصویر بدنی در نوجوانان، توجه به راه های بهبود خود شفقت ورزی و انعطاف پذیری شناختی به آنان توصیه می شود .