تأثیر مدیریت‌های مختلف آبیاری بر خصوصیات رویشی، عملکرد و میزان قند چغندرقند در استان لرستان

نویسندگان
doi
10.22092/jwra.2017.113160
چکیده

هدف از این پژوهش بررسی اثرات مدیریت آبیاری روی خصوصیات رویشی، عملکرد و میزان قند چغندرقند (رقم منوژرم) و تعیین کارایی مصرف آب بود. آزمایش در منطقه الشتر واقع در استان لرستان در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی طی دو سال زراعی 1393 و 1394 انجام شد. در این تحقیق شش تیمار آبیاری شامل آبیاری کامل ( رساندن رطوبت خاک در هر آبیاری به حد ظرفیت مزرعه) به­عنوان تیمار شاهد ( T1 ) ، رساندن رطوبت خاک در هر آبیاری به حد ظرفیت مزرعه و حذف آبیاری آخر ( T2 ) ، آبیاری گیاه به­میزان 10 درصد بیشتر از تیمار شاهد ( T3 ) ، آبیاری گیاه به­میزان 10 درصد کمتر از تیمار شاهد ( T4 ) ، آبیاری گیاه به­میزان 20 درصد کمتر از تیمار شاهد ( T5 ) و آبیاری گیاه به­میزان 30 درصد کمتر از تیمار شاهد ( T6 ) اعمال گردید . نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثر تیمارهای مختلف آبیاری بر صفات شاخص سطح برگ، وزن خشک ریشه، زیست توده، عملکرد ریشه، درصد قند، عملکرد قند و کارایی مصرف آب قند در سطح احتمال یک درصد و بر روی صفت وزن خشک برگ و کارایی مصرف آب ریشه در سطح احتمال پنج درصد معنی­دار گردید. بین تیمارهای T2 ، T3 و T4 تفاوت معنی­داری از نظر خصوصیات رویشی، عملکرد ریشه، وزن خشک ریشه گیاه و عملکرد قند وجود نداشت ولی این تیمارها خصوصیات یاد شده را به­طور معنی­داری نسبت به تیمارهای T5 و T6 افزایش دادند. هم­چنین با توجه به اینکه، بیشترین مقدار کارایی مصرف آب بر اساس تولید ریشه و کارایی مصرف آب بر اساس تولید قند در تیمارهای T2 و T4 به­دست آمد، بنابراین برای صرفه­جویی در مصرف آب و جلوگیری از هدر رفت آن در زراعت چغندرقند در استان لرستان، حذف آبیاری آخر یا کاهش میزان آب در هر آبیاری تا 10 درصد توصیه می­گردد.