تأثیر روش آبیاری ناقص ریشه با آب شور بر عملکرد کیفی گیاه آفتابگردان
نویسندگان
doi
10.22092/jwra.2017.113165چکیده
کمبود آب غیر شور و افزایش تقاضای آب برای آبیاری منجر به کاربرد روش های جدید آبیاری و همچنین به کار گیری منابع آب شور شده است. به همین دلیل، آزمایش مزرعه ای طی دو سال زراعی 1393 و 1394 برای ارزیابی اثر مدیریت کمی و کیفی آب آبیاری بر خصوصیات مرفولوژیکی و عملکرد کیفی آفتابگردان در مزرعه پژوهشی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری اجرا شد. پژوهش حاضر در قالب طرح فاکتوریل با طرح پایه بلوک کامل تصادفی، در سه تکرار اجرا شد. تیمارها شامل آبیاری کامل با آب غیر شور ( FI ) ،آبیاری کامل با آب شور ( SI )، آبیاری کامل با تناوب آب شور و غیر شور ( FSI ) ،آبیاری ناقص ریشه در سطح 75 درصد آب مورد نیاز با آب غیر شور ( PRD 1 )، آبیاری ناقص ریشه در سطح 75 درصد آب مورد نیاز با آب شور ( PRD 2 ) وآبیاری ناقص ریشه در سطح 75 درصد آب مورد نیاز با تناوب آب شور و غیر شور ( PRD 3 ) بود. آبشور با هدایت الکتریکی 4/5 دسی زیمنس بر متر از اختلاط 20 درصد آب دریای خزر با آب غیر شور به دست آمد. نتایج نشان داد که تیمارهای PRD 1 ، PRD 3 ، FSI با تیمار کنترل ( FI ) در اکثر خصوصیات مورفولوژیکی اختلاف معنیداری نداشتند. بالاترین درصد روغن از تیمار PRD 2 و PRD 3 با مقدار یکسان 56 درصد به دست آمد. تیمار SI کمترین میزان درصد روغن را داشت. حداکثر عملکرد روغن با مقادیر 1831 و 5/1783 کیلوگرم در هکتار به ترتیب در تیمارهای FI و PRD 1 مشاهده شد. تیمارهای PRD 2 و SI کمترین مقادیر عملکرد روغن و پروتئین را در هر دو سال داشتند. براساس نتایج، درشرایط بحران آبی و نیاز به استفاده از آب کمتر و یا جایگزین نمودن آب شور با آب غیر شور،روشهای PRD 3 و FSI به عنوان مدیریت بهینه توصیه می شود تا علاوه بر صرفهجویی در منابع آب، تلفات کمی و کیفی محصول را به حداقل رساند.