فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

منحنی مشخصه رطوبتی خاک در پژوهش‌های آب و خاک مربوط به آبیاری و زهکشی، حفاظت خاک و انتقال املاح اهمیت فراوانی دارد. از آنجا که اندازه­گیری مستقیم این ویژگی از خاک، وقت­گیر و هزینه­بر است، می‌توان با برآورد نقاط منحنی مشخصه رطوبتی با استفاده از توابع انتقالی و ویژگی­های زود یافت خاک، در زمان و هزینه­ها صرفه‏جویی کرد. هدف از مطالعه حاضر، ارزیابی و مقایسه توابع انتقالی استواری-بیگی (1392) و قنبریان-میلان (2010) که هر دو از یک بانک اطلاعاتی یکسان ( UNSODA ) استخراج شده‌اند، در برآورد هشت نقطه از منحنی مشخصه رطوبتی می‌باشد. برای این منظور، از داده­های 119 نمونه خاک­های بانک اطلاعات خاک HYPRES استفاده شد. نتایج نشان که توابع استواری-بیگی (1392) در مکش­های کم، کارآیی خوب و مشابه با توابع قنبریان-میلان (2010) دارد. در مکش­های زیاد و نزدیک به نقطه پژمردگی دائم، توابع استواری-بیگی (1392) که از بعد فرکتال اجزای بافت خاک به عنوان متغیر مستقل ورودی استفاده می­کنند، کارآیی بیشتری نسبت به توابع قنبریان-میلان (2010) دارند. در برخی از مکش­ها نیز هر دو تابع استواری-بیگی (1392) و قنبریان-میلان (2010) کارآیی مناسبی در برآورد رطوبت خاک نداشتند. به‌طور کلی، می­توان نتیجه گرفت که استفاده از توابع استواری-بیگی (1392) (با یک پارامتر ورودی، بعد فرکتال) در تخمین نقاط منحنی رطوبتی کارآیی مشابه و گاهی بهتر نسبت به توابع قنبریان-میلان (2010) (با تعداد زیاد متغیرهای ورودی) دارد.