فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: چرخش طناب بیضه‌ای یا تورشن (Torsion) منجر به تشکیل رادیکال‌های آزاد و نهایتاً آپاپتوز می‌شود که در پاتوفیزیولوژی آسیب بیضه نقش مهمی دارد. گزارش‌های اخیر نقش محافظتی پنتوکسی فیلین (PTX) در برابر رادیکال‌های آزاد را مشخص کرده‌اند؛ بنابراین، ما در این مطالعه اثر پنتوکسی فیلین را در آسیب بیضه ناشی از تورشن بررسی کردیم.مواد و روش ها: 20 موش نر (6 هفته) به 4 گروه 5 تایی تقسیم شدند. گروه کنترل (در شرایط تورشن بدون جراحی)، T1 (تورشن همراه با تک‌دوز mg/kg/Ip100 پنتوکسی‌فیلین)، T2 (تورشن همراه با mg/kg/Ip/d25 پنتوکسی‌فیلین به مدت 2 هفته) و T/D (تورشن- دتورشن). حیوانات در گروه‌هایT1 ، T2 و T/D تحت چرخش 720 درجه طناب اسپرماتیک بیضه سمت چپ در جهت عقربه‌های ساعت به مدت 2 ساعت و به دنبال آن 30 دقیقه عدم چرخش قرار گرفتند. پس از دتورشن، تجویز دارو به‌صورت داخل صفاقی انجام شد. بیضه چپ همه حیوانات در روز 35‌ام پس از تورشن برای سنجش هیستوپاتولوژی و بیوشیمیایی برداشته شدند.نتایج: تجزیه و تحلیل هیستومورفولوژیکی لوله‌های منی‌ساز بیضه نشان داد که میانگین قطر لوله، نمره جانسون و تعداد سلول‌های زایا در گروه T1 در مقایسه با T2 و T/D افزایش قابل توجهی وجود داشت (P≤0.05)، اما در تعداد سلول‌های سرتولی، لیدیگ و میوئید در همه گروه‌ها اختلاف معنا‌داری مشاهده نشد (P≤ 0.05). تجزیه و تحلیل شاخص‌های استرس اکسیداتیو نشان داد که پنتوکسی‌فیلین سطح SOD، کاتالاز، بیان mRNA ژن‌های  Aktوpi3k را افزایش می‌دهد (P≤0.05) و میزان MDA و سطح کاسپاز 3 در T1 و T2 در مقایسه با T/D را کاهش می‌دهد (P≤0.05). تحلیل آماری توسط نرم‌افزار SPSS با استفاده از تست Tukey انجام شد.نتیجه‌گیری: پنتوکسی‌فیلین می‌تواند به‌عنوان یک درمان کمکی بعد از جراحی در درمان آسیب بیضه مربوط به تورشن استفاده شود. هرچند، مطالعات بیشتری برای ارزیابی اثرات پنتوکسی‌فیلین در این زمینه لازم است.