تحلیل بهرهوری آب گندم در مدیریتهای آبیاری در برخی از مناطق ایران
نویسندگان
doi
10.22092/jwra.2017.109907چکیده
در شرایط حاضر مهمترین چالش بخش کشاورزی، افزایش بهرهوری آب است. متأسفانه تاکنون در کشور ما تعیین و تحلیل شاخص بهرهوری آب در کشاورزی مورد توجه جدی قرار نگرفته است و این امر موجب عدم اطمینان از مصرف صحیح آب در بخش کشاورزی شدهاست . این پژوهش با هدف بررسی بهرهوری آب گندم تحت مدیریتهای متفاوت آبیاری در ایستگاههای تحقیقاتی هشت استان کشور و تعیین عمق مناسب آبیاری گندم (در شرایط محدودیت منابع آبی) طی سالهای 90-1377 انجام شد. دامنۀ تغییرات بهرهوری آب کاربردی گندم در آزمایشهای انجام شده برابر با 5/1-3/0 کیلوگرم بر مترمکعب بود که نسبت به دامنۀ گزارش شده توسط سازمان خواربار جهانی برای کل جهان (1-8/0 کیلوگرم بر مترمکعب) بالاتر، لیکن تقریباً در محدودۀ دامنۀ گزارش شده توسط زوارت و بستیانسن (7/1-6/0کیلوگرم بر مترمکعب) است. دامنۀ وسیع بهرهوری آب گندم، نشاندهندۀ پتانسیل بالا برای افزایش تولید این محصول بهازای مصرف آب کمتر است. حداکثر مقادیر بهرهوری آب آبیاری و آب کاربردی (آب آبیاری + بارندگی مؤثر) قابل حصول گندم در ایستگاه کرج بهترتیب 1/2 و 5/1 کیلوگرم بر مترمکعب با آبیاری قطرهای و اعمال کم آبیاری نتیجه گردید. همچنین در ایستگاه کرمان، کمترین مقادیر بهرهوری آب آبیاری و آب کاربردی گندم بهترتیب 4/0 و 36/0 کیلوگرم بر متر مکعب، در آبیاری سطحی مشاهده شد. حداکثر مقادیر بهرهوری آب آبیاری و آب کاربردی گندم در ایستگاه مشهد، بهترتیب 9/1 و 5/1 کیلوگرم بر مترمکعب در شرایط کاربرد کمآبیاری بهدست آمد. نتایج نشان داد برای دسترسی به مقادیر بهینۀ بهرهوری آب آبیاری در منطقه مشهد و در شرایط محدودیت منابع آب، اولویت کشت گندم با مزارعی است که با اعمال مدیریت کمآبیاری کنترلشده و با مصرف آب آبیاری به میزان 300 میلی متر، بهره وری آب این گیاه در حدود 6/1 کیلوگرم بر مترمکعب شود. همچنین با در نظر گرفتن میزان بارندگی مؤثر این منطقه، بایستی با بکارگیری کل آب کاربردی به اندازۀ 420 میلیمتر و با اعمال مدیریت کمآبیاری، مقدار بهرهوری آب کاربردی گندم برابر 1/1 کیلوگرم بر مترمکعب حاصل گردد .