بررسی اثر یک دوره بازتوانی قلبی با تمرین ترکیبی برنسبت بیان ژن VEGF به اندوستاتین در بیماران قلبی با سابقه عمل جراحی بای پس کرونری
نویسندگان
doi
چکیده
زمینه : بیماری های عروق کرونر یکی از علل شایع مرگ و میر د ر جهان به شمار می روند . با افزایش نرخ ابتلا به این بیماری ها، مد اخلات جراحی و غیر جراحی و به د نبال آن برنامه های بازتوانی و توان بخشی قلبی-عروقی اهمیت بیشتری یافته اند . فرآیند رگزایی (آنژیوژنز) و بهبود جریان خون به عنوان یکی از اهد اف د رمانی د ر این بیماران مطرح است که تحریک این فرآیند و بهبود جریان خون د ر بافت مجاور منطقه ایسکمیک باعث بهبود شرایط بیمار می شود . د ر میان عوامل متعدد متابولیکی اثرگذار بر این فرآیند ، افزایش عامل رشد اند وتلیال عروقی (VEGF) به عنوان مهم ترین محرک و کاهش اند وستاتین به عنوان مهم ترین عامل مهارکنند ه این فرآیند به شمار می رود . هد ف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر یک د وره بازتوانی قلبی با تمرین ترکیبی برنسبت بیان ژن VEGF به اند وستاتین بیماران قلبی پس از عمل بای پس شریان کرونر (CABG) بود . روش کار: تعد اد 30 نفر مرد میانسال که تحت CABG قرار گرفته بودند، به صورت نمونه هد فمند و بر اساس معیارهای ورود به پژوهش انتخاب شد ند . شرکت کنند ه ها به صورت تصاد فی به د و گروه 15 نفری کنترل و تمرین ترکیبی تقسیم شد ند . برنامه تمرین ترکیبی برای مد ت هشت هفته با تواتر سه جلسه و زیر نظر متخصصین بازتوانی قلبی انجام شد . اند ازه گیری سطح بیان ژن VEGF و اند وستاتین با استفاد ه از روش Real time-PCR صورت گرفت. از آزمون t وابسته و مستقل برای تجزیه و تحلیل د اد ه ها استفاد ه گرد ید . یافته ها: افزایش معنی د اری به د نبال یک د وره تمرین ترکیبی د ر بیان ژن VEGF بیماران CABG مشاهد ه گرد ید (001/0= P ). اما این تغییرات د ر مورد بیان ژن اند وستاتین (38/0= P ) و نسبت VEGF به اند وستاتین معناد ار نبود. نتیجه گیری: بررسی نتایج این پژوهش نشان می د هد که یک د وره تمرین ترکیبی بازتوانی قلب با پروتکل مورد استفاد ه د ر پژوهش حاضر، توانست بر شاخص بیان ژن VEGF تغییر معناد اری ایجاد کند . اما تمرین ترکیبی نتوانست بر بیان ژن اند وستاتین تأثیرگذار باشد ، همچنین تغییرات نسبت بیان ژن VEGF / اند وستاتین د ر گروه تجربی نسبت به گروه کنترل معنی د ار نبود. بنابراین، می توان بیان کرد که افزایش بیان ژن VEGF از نتایج سازگاری با فعالیت ورزش ترکیبی مورد استفاد ه د ر این پژوهش بود ه و به احتمال زیاد فعالیت بد نی یک عامل مهم و اثرگذار د ر فرآیند آنژیوژنز محسوب می گردد و می تواند نقش مهمی د ر پیشگیری از مشکلات قلبی د اشته باشد .