بررسی میزان پارامترهای تست قلبی و ریوی CPET در جمعیت سالم بالغ
نویسندگان
doi
چکیده
زمینه: تست ورزش قلبی و ریوی (Cardiopulmonary Exersise Test (CPET یک روش بالینی است که بطور گسترده کاربرد دارد. هدف از پژوهش حاضر، دستیابی به مجموعه ای کامل از مقادیر مرجع برای پاسخ های قلبی - ریوی به ورزش و ارزیابی ارتباطات احتمالی با جنس، سن و شاخص توده بدنی (BMI) بود. روش کار: پرونده 3992 تست ورزش قلبی - ریوی در بیمارستان طی شش سال مورد بررسی قرار گرفت. از این موارد، 102 پرونده بیمارانی که سابقه مصرف سیگار، ورزش حرفه ای، چاقی، بیماری های قلبی - ریوی و همچنین مصرف داروهای نشاط آور، کاهنده قند خون و داروهای قلبی عروقی داشتند، از مطالعه خارج شدند. حداکثر اکسیژن مصرفی Peak VO 2 از پرونده ها استخراج و ثبت گردید. تجزیه و تحلیل پارامترهای اساسی مانند آستانه بی هوازی (AT) ، VO 2 ، حداکثر تهویه (Maximum Ventilation) و پالس اکسیژن (O 2 Pulse) با توجه به جنس، سن، بیماران کم تحرک و فعال اندازه گیری شد. یافته ها: 32 % از شرکت کنندگان زن و 68 % آنها مرد بودند. میانگین سنی بیماران 12 ± 36 سال بود. میانگین انحراف معیار متغیرها عبارتند بودند از: AT ( 49/0 ± 15/1 ) ، VO 2 / kg ( 15/7 ± 84/24 ) ، VO 2 max ( 59/0 ± 93/1 ) ، O 2 Pulse ( 3 ± 12 ) ، HHR ( 11 ± 18 ) ، HR ( 6 ± 90 ) و VCO 2 ( 71/0 ± 29/2 ) . آنالیز رگرسیون خطی چندگانه از نظر قد، وزن و سن انجام شد و تفاوتی بین زن و مرد مشاهده نشد. نتیجه گیری: CPET در ایران معمولاً مطابق با استانداردهای کشورهای خارجی انجام می شود و نتایج به طور عمده بر اساس مقادیر مرجع ( American Thoracic Society (ATS تفسیر می شود. با توجه به تفاوت های قومی، جغرافیایی و رفتاری بین ایرانیان و افراد سایر ملیت ها، تعریف جدیدی برای ارزش های طبیعی CPET در ایران ضروری به نظر می رسد که در این مطالعه سعی شده که به آن پرداخته شود.