ارزیابی عملکرد، اجزای عملکرد و کارایی مصرف آب سیر در شرایط مختلف آبیاری و کود نیتروژن
نویسندگان
doi
10.22092/jwra.2016.105822چکیده
کمبود آب در مناطق خشک و نیمه خشک قابل پیشگیری نیست. بلکه، با شناخت فرآیند تأثیر آن و با اعمال مدیریتهای مناسب مانند مصرف کودهای شیمیایی مؤثر میتوان از اثرات ناگوار آن کاست. نیاز به نیتروژن در شرایط مختلف آبیاری متفاوت است و مصرف مناسب آن میتواند از کاهش شدید عملکرد در شرایط تنش کمبود آب جلوگیری نماید . پژوهش حاضر برای بررسی تأثیر نیتروژن و آبیاری بر عملکرد و کیفیت محصول سیر ( Allium sativum L. ) توده محلی اجرا شد. آزمایش بهصورت اسپلیت بلوک در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی و با دو فاکتور آبیاری در چهار سطح (با فواصل 3-0، 6-3، 9-6 و 12-9 متر از خط اصلی آبیاری بارانی ) و نیتروژن در چهار سطح (0 ، 50 ، 100 و 150 کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار) و در سه تکرار و با استفاده از سیستم آبیاری بارانی تکشاخه اجرا شد. برای اندازهگیری کل آب رسیده به هر کرت از قوطیهایی که در وسط هر کرت مستقر شده بود، استفاده شد. نتایج تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که مصرف نیتروژن باعث افزایش معنیدار عملکرد و غلظت نیتروژن بخش هوایی و غده و کاهش معنیدار وزن سیرچهها شد. افزایش فاصله از خط آبیاری باعث کاهش عملکرد، وزن سیرچهها و غلظت نیتروژن بخش هوایی و افزایش تعداد پوشش روی سیر و کارایی مصرف آب شد. اثر دوجانبه آبیاری و نیتروژن بر هیچ کدام از وی ژ گیهای اندازهگیری شده معنیدار نبود. حداکثر عملکرد سیر در شرایط مصرف 409 میلیمتر آب آبیاری همراه با مصرف 100 کیلوگرم در هکتار نیتروژن خالص بهدست آمد.