بررسی میزان ظرفیت هوازی و ارتباط آن با شیوه زندگی در آتشنشانان ایرانی یک مجتمع صنعتی

نویسندگان
doi
چکیده

زمینه: مطالعات اندکی در کشور ما در مورد وضعیت ظرفیت قلبی عروقی در آتش نشانان انجام شده است. هدف این مطالعه ارزیابی ظرفیت هوازی و ارتباط آن با سبک زندگی در آتش نشانان بود. روش کار: این مطالعه در سال 93 و بر روی 165 آتش نشان مرد انجام شد. اطلاعاتی نظیر اطلاعات دموگرافیک، طبی و شغلی از طریق مصاحبه مستقیم جمع آوری شد. سبک زندگی افراد در سه سطح فعالیت فیزیکی، مصرف سیگار و وضعیت شاخص توده بدنی ارزیابی شد. برای ارزیابی ظرفیت هوازی شرکت کنندگان و انجام تست ظرفیت هوازی ساب ماکسیمال از پروتکل ACSM (دانشکده پزشکی ورزشی آمریکا) استفاده شد. با استفاده از نسخه فارسی پرسشنامه فعالیت فیزیکی بین المللی (IPAQ) و مصاحبه مستقیم، سطح فعالیت فیزیکی تعیین شد. آنالیز داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 انجام شد و سطح معنی داری بصورت کمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین ظرفیت هوازی شرکت کنندگان در مطالعه 47/34 VO2max ml.kg-1.min-1 بود. بر حسب فعالیت فیزیکی میانگین مقدار انرژی مصرف شده برای فعالیت فیزیکی مرتبط با کار 00/2534 MET-minutes/week بود. نتایج آنالیز رگرسیون خطی رابطه معنی دار بین فعالت فیزیکی، سیگار کشیدن، BMI ، و ظرفیت هوازی را نشان داد (05/0 > p ). نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که حداکثر فعالیت فیزیکی با ظرفیت هوازی ارتباط دارد. کاهش خطر حوادث حاد ایسکمیک و افزایش حداکثر ظرفیت هوازی در آتش نشانان نیازمند تمرکز بر روی فعالیت فیزیکی و سبک زندگی آتش نشانان می باشد.