نقش فلسفه دین در هویتبخشی به علوم انسانی
نویسندگان
1 دانشیار گروه منطق فهم دین پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
doi
چکیده
یکی از مسائل مهم در حوزه علمشناسی، جهتداری و هویتمندی علوم است. دینی یا غیردینیبودن علوم، ناظر به همین ویژگی است. این مسئله درباره تمامی علوم، از فلسفه به مثابه انتزاعیترین آن تا علوم انضمامی و کاربردی صادق است. علوم انسانی نیز از این قاعده مستثنا نبوده و میتواند وصف و هویت دینی یا سکولار داشته باشد. عوامل مختلفی (معرفتی و غیر معرفتی) در هویتبخشی این علوم نقش دارند که مبادی و زیرساختهای نظری از جمله آن میباشند. یکی از مهمترین زیرساختهای نظری، مبانی دینشناختیاند. نوع نگاه به ماهیت دین، گستره و غایت دین، منشأ دین و نظایر آن، در دینی یا سکولاربودن علوم انسانی تأثیر جدی دارد. مبانی دینشناختی، محصول دینشناسی فلسفی یا فلسفه دین میباشد. فلسفه دین به صورت مستقیم یا غیر مستقیم در دینی یا سکولاربودن علوم انسانی نقش دارد. این مسئله درباره علوم انسانی مدرن و فلسفه دین موجود کاملاً مشهود است. از یافتههای مهم مقاله حاضر، اصل جهتمندی فلسفه دین و نقش آن در هویتبخشی علوم انسانی است؛ از این رو این مقاله میکوشد با روش فلسفی ـ تحلیلی، ضمن طرح جهتداری علوم بهویژه فلسفه دین، سهم و نقش جهتبخشی آن را در هویت دینی یا سکولاری علوم انسانی نشان دهد.