فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: بین شاخص‌های استخوانی استئوپونتین و استئوکلسین و بیماری­های دیابت و پوکی استخوان ارتباط وجود دارد. هدف، تعیین اثر هشت هفته تمرین استقامتی-مقاومتی به همراه مصرف مکمل تورین برسطح سرمی استئوپونتین و استئوکلسین در موش نر ویستار دیابتی با استرپتوزوسین بود.مواد و روش ها: در این مطالعه ­تجربی، 30 رت نرویستار بالغ با دامنه وزنی 300-250 ­گرم و با سن 6 هفته، به صورت تصادفی در 3 گروه شامل دو گروه دیابتی شده، تمرین+مکمل دیابتی (10=n) کنترل دیابتی (10=n) و یک گروه غیردیابتی، کنترل سالم (10=n) قرار گرفتند. برای دیابتی­کردن، در پایان هفته هشت هفتگی، مقدار  55 میلی­گرم بر هر کیلوگرم از وزن بدن استرپتوزوسین (STZ) به روش درون صفاقی تزریق شد. گروه تمرین+مکمل دیابتی، تمرینات ترکیبی را به مدت هشت هفته و با تواتر 5 بار در هفته (تمرین استقامتی با شدت 75 درصد Vo2max بر روی نوارگردان و سپس تمرین قدرتی، 15 بار صعود از نردبان) را انجام دادند. همزمان با شروع تمرینات، مکمل تورین به مواد غذایی رتها افزوده شد. برای مقایسه میانگین متغیرها بین گروه­ها از ­ANOVA یک‌راهه و تعقیبی بونفرونی و برای مقایسه میانگین متغیرها در درون گروه­ها از آزمون تی جفت­شده استفاده شد.نتایج: استئوپونتین در گروه تمرین+‌مکمل دیابتی در مقایسه با گروه کنترل دیابتی کاهش معنی­دار داشت (001/0>P)؛ در مقابل، در گروه کنترل دیابتی در مقایسه با گروه کنترل سالم 118/12 درصد افزایش معنی­دار داشت (001/0>P). در‌‌حالی­که، استئوکلسین در گروه تمرین+مکمل دیابتی در مقایسه با  گروه کنترل دیابتی افزایش معنی­دار  (001/0>P) و در گروه کنترل دیابتی در مقایسه با گروه کنترل سالم کاهش معنی­دار داشت (001/0>P).نتیجه‌گیری: هشت هفته تمرین استقامتی-مقاومتی به همراه مصرف مکمل تورین منجر به کاهش استئوپونتین و افزایش استئوکلسین شد. بنابراین به افراد مبتلا به بیماری­های دیابت و مستعد پوکی استخوان توصیه می­شود برای جلوگیری از پیشرفت این بیماری­ تمرینات ترکیبی را انجام دهند.