فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: قرار گرفتن در معرض مزمن پاراکوات علاوه بر فیبروز می‌تواند منجر به آسیب ریه و کبد، نارسایی کلیه و ضایعات پارکینسونی شود. سمیت پاراکوات از طریق تولید بیش از حد رادیکال‌های آزاد رخ می دهد که منجر به استرس اکسیداتیو و آسیب می شود هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر یک دوره تمرین هوازی و مکمل یاری با پیپرین بر سطوح آنزیم های کبدی موش بزرگ مبتلا به پاراکوات بود.مواد و روش ها: تعداد 48 سر موش بزرگ به شش گروه مساوی 1) شم، 2) پاراکوات (کنترل منفی)، 3) پاراکوات+تمرین،   4) پاراکوات+تمرین+پیپرین، 5) پاراکوات+مکمل پیپرین، 6) کنترل مثبت پاراکوات+ویتامین E تقسیم شدند. تمرین‌هوازی، به مدت هفت هفته، هرهفته پنج جلسه و هر جلسه به مدت 30 الی 40 دقیقه در روز با سرعت (10 تا 18 متردردقیقه) بود. میزان القای سم پاراکوات به میزان 5 میلی‌گرم/کیلوگرم وزن بدن تهیه و بصورت داخل صفاقی به موش‌های بزرگ تزریق شد. مکمل پیپرین با دوز 10 میلی‌گرم/کیلوگرم وزن بدن روزانه‌گاواژ شد. از آزمون تحلیل واریانس یکطرفه جهت بررسی تفاوت میانگین‎های بین‌گروهی استفاده شد.نتایج: بین گروه های شم، پاراکوات+تمرین، پاراکوات+پیپرین و پاراکوات+تمرین+پیپرین و کنترل مثبت پاراکوات+ویتامین E، در مقایسه با گروه کنترل منفی-پاراکوات تفاوت معنی داری در سطوح آنزیم های آلانین آمینوترانسفراز (ALT) و آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) وجود دارد. سطوح ALT و AST در گروه کنترل منفی نسبت به گروه های شم، پاراکوات+تمرین، پاراکوات+پیپرین و پاراکوات+تمرین+پیپرین و کنترل مثبت پاراکوات+ویتامین E، افزایش معنی داری دیده شد (001/>P).نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد در گروه های تمرین، تمرین همراه با پیپرین و پیپرین به تنهایی منجربه کاهش سطوح آنزیم های ALT و AST در موش‌های بزرگ نسبت به گروه کنترل منفی شد. با این وجود با توجه به مطالعات اندک صورت گرفته در این زمینه، نیاز به پژوهش های بیشتری است.