اثر آزمایشگاهی عصاره آبی و اتانولی بابونه شیرازی (Matricaria chamomile) بر فعالیت حیاتی لکوسیت‌های خون محیطی بیماران مبتلا به کووید- 19

نویسندگان

1 گروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

2 مرکز تحقیقات تنظیم پاسخ‌های ایمنی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

3 مرکز تحقیقات تنظیم پاسخ‌های ایمنی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

4 مرکز تحقیقات تنظیم پاسخ‌های ایمنی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

doi
10.22070/daneshmed.2023.17141.1304
چکیده

مقدمه و هدف: مطالعات متعدد اثرات ضدالتهاب، ضدمیکروب، ضدحساسیت، ضدسرطان، ضداسپاسم، مسکن و ترمیم کنندگی زخم بابونه (Matricaria chamomile) را نشان داده‌اند. در این مطالعه تاثیر غلظت‌های مناسب عصاره آبی و اتانولی بابونه شیرازی بر روی فعالیت حیاتی لکوسیت‌های بیماران مبتلا به کووید-19 مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: پس از تهیه عصاره آبی و اتانولی بابونه، سلول‌های تک هسته‌ای خون محیطی(PBMC) 3 بیمار مبتلا به کووید-19 با دوزهای 200، 300، 400 و 500 میکروگرم بر میلی‌لیتر عصاره اتانولی بابونه و  دوزهای 400، 500، 600 و 700 میکروگرم بر میلی‌لیتر عصاره آبی بابونه تیمار شدند. پس از گذشت 24 ساعت، فعالیت حیاتی PBMCs به روش‌ MTT سنجیده شد. تجزیه و تحلیل آماری داده‌ها به وسیله نرم افزار SPSS24  بوسیله آزمون‌ آماری ANOVA one-way  انجام شد. مقادیر P<0.05 معنی‌دار در نظر گرفته شد. نتایج: در تحقیق حاضر، عصاره اتانولی بابونه در دوز 500 میکروگرم بر میلی‌لیتر و عصاره آبی در دوزهای 600 و 700 میکروگرم بر میلی‌لیتر منجر به کاهش معنی‌دار فعالیت حیاتی سلول‌های تک هسته‌ای خون محیطی نسبت به گروه کنترل شدند. نتیجه‌گیری: کاهش فعالیت حیاتی سلول‌های تک هسته‌ای خون محیطی در غلظت‌های مختلف عصاره‌های آبی و اتانولی بابونه وابسته به دوز بوده و با افزایش دوز کاهش فعالیت حیاتی مشاهده می‌شود.