فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: تحلیل استخوان از رایج‌ترین مشکلات گزارش شده در استخوان‌های اطراف ایمپلنت می‌باشد. عوامل متعددی در این تحلیل استخوان نقش دارند که یکی از آنها خصوصیات میکرواسترکچر و ماکرواسترکچر ایمپلنت است. در مطالعه حاضر، اثر میکرواسترکچر و ماکرواسترکچر ایمپلنت بر روی تحلیل استخوان کرستال مورد ارزیابی قرار گرفت.مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی ، بر روی پرونده 115 بیمار دارای 181 ایمپلنت از سال‌های 90 تا 99 در بخش پروتز دانشکده دندان پزشکی شاهد صورت گرفت. بیماران دارای دو نوع ایمپلنت ITI  و DIO مورد بررسی قرار گرفتند. رادیوگرافی‌ها بلافاصله پس از کاشت ایمپلنت، در زمان جایگذاری پروتز و همچنین فالوآپ‌های سالیانه به روش موازی گرفته شده بود. تصاویر رادیوگرافی دیجیتالی توسط نرم‌افزار Scanora انجام شد و طول استخوان کرستال محاسبه گردید. برای بررسی روند تحلیل استخوان در طول زمان در انواع ایمپلنت‌ها و بر حسب نوع crown از مدل‌های حاشیه‌ای (Marginal Models) به روش برآوردی GEE (Generalized Estimating Equations) با تابع ربط Identity و ساختار همبستگی Unstructured استفاده شد.نتایج: ضرایب پایایی اندازه‌گیری متغیرها بزرگ‌تر از 9/0 بود. 139 ایمپلنت  از نوع bone level و 42 ایمپلنت از نوع tissue level بود. تحلیل استخوان در طول زمان برای هر دونوع ایمپلنت معنی‌دار بود (P<0.001). به علاوه اثر متقابل بین زمان و نوع ایمپلنت معنی‌دار بود (P=0.015). میزان تحلیل استخوان در طول زمان در ITI (tissue level) نسبت بهITI (bone level )  و DIO (bone–level) بیشتر بود (P<0.001).نتیجه‌گیری: تحلیل استخوان اطراف ایمپلنت دو گروه ITI و DIO در بازه زمانی دوساله از لحاظ بالینی قابل قبول هستند. تحلیل استخوان در گروه DIO کمتر از ITI بود. بااین‌حال، این تفاوت مربوط به تأثیر ایمپلنت‌های ITI-tissue level بود.