بررسی شیوع اختلالات اسکلتی-عضلانی در دندانپزشکان عمومی سطح شهر ایلام در سال 1399
نویسندگان
1 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران
2 گروه پریودانتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران
3 گروه اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات بیماریهای غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران
doi
10.22070/daneshmed.2022.16951.1290چکیده
مقدمه و هدف: دندانپزشکان به علت ویژگیهای شغلی خود در معرض خطر بیشتری جهت ابتلا به اختلالات اسکلتی-عضلانی قرار دارند. هدف از مطالعه حاضر بررسی توزیع و شدت درد اسکلتی–عضلانی در نقاط مختلف بدن در بین دندانپزشکان عمومی شهر ایلام در سال 1399 است.مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع توصیفی-مقطعی است به منظور جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه نوردیک استفاده شد. دندانپزشکانی که معیارهای ورود به مطالعه را داشتند، شامل: دارا بودن حداقل 2 سال سابقه کار در حرفه دندانپزشکی عمومی و نداشتن مدرک تخصصی دندانپزشکی مورد ارزیابی قرار گرفتند. همچنین اطلاعات دموگرافیک از طریق پرسشنامه خودگزارشی جمع آوری شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 18 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.نتایج: آزمودنیها شامل 33 مرد و 20 زن با میانگین سنی 36-26 سال و میانگین سابقه کاری 10-2 سال بودند. میزان فعالیت آنها 84/7 ساعت در روز و تعداد ویزیت 47/10 نفر بود و BMI آنها 13/23 گزارش شد. نتایج ارزیابی نمره ارزیابی سریع کل بدن (REBA) نشان داد که به ترتیب 4/43 درصد در محدوده ریسک بالا و تغییر در آینده نزدیک، 2/30 درصد در محدوده ریسک متوسط و نیاز به تغییر، 17 درصد از دندانپزشکان در محدوده ریسک بسیار بالا و سطح اقدامات اصلاحی سریعا نیاز به تغییر، 8/3 درصد در محدوده ریسک کم و احتمال نیاز به تغییر قرار داشتند. همچنین بیشترین فراوانی درد در 12 ماه گذشته مربوط به ناحیه گردن با 8/52 درصد بود.نتیجهگیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که میزان شیوع و سطح ریسک بروز اختلالات اسکلتی-عضلانی در دندانپزشکان در سطح بالایی قرار دارد. به منظور کاهش میزان بروز اختلالات، انجام اقدامات اصلاحی هر چه سریعتر در آینده نزدیک ضروری به نظر میرسد.