فراوانی ناهنجاری‌های اکوکاردیوگرافی در نوزادان مبتلا به دیسترس تنفسی بستری در بخش مراقبت ویژه

نویسندگان

1 گروه اطفال، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

2 گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

3 دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

doi
10.22070/daneshmed.2023.16990.1293
چکیده

مقدمه و هدف: دیسترس تنفسی در نوزادان به دلیل بیماری‌های ریوی، قلبی، عفونی، خونی، اسکلتی و متابولیک ایجاد می‌شود و ممکن است به طور مستقیم و غیر مستقیم ریه ها را نیز درگیر کند. با توجه به شیوع بالای دیسترس تنفسی در نوزادان بستری در بخش مراقبت ویژه نوزادان و مرگ و میر بالای ناشی از مشکلات تنفسی نوزادان، با افتراق به موقع علل قلبی از غیر قلبی و درما‌ن‌های حمایتی تا حدودی می‌توان از مرگ و میر این گروه کاسته و پیش‌آگهی مربوط به آن را بهبود بخشید. مطالعه حاضر با هدف بررسی نتایج اکوکاردیوگرافی در ارزیابی نوزادان مبتلا به دیسترس تنفسی بستری در بخش مراقبت ویژه نوزادان انجام شد.مواد و روش ها: مطالعه ی حاضر یک مطالعه ی گذشته نگر بر اساس اطلاعات پزشکی 396 نوزاد دارای دیسترس تنفسی که در بخش مراقبت ویژه بستری و توسط اکوکاردیوگرافی نوع بیماری قلبی آن تشخیص داده شد بود، انجام شد. اطلاعات موردنیاز از پرونده های نوزادان استخراج و به کمک نرم افزار SPSS20 و مدل رگرسیون دوجمله ای تک متغیره و چند متغیره مورد قضاوت آماری قرار گرفتند.نتایج: شایع ترین علت دیسترس تنفسی  RDS(2/42%) و TTN (9/37%) و همچنین، شایع ترین یافته قلبی TR (4/11%) و VSD (6/5 % ) بود. در تمام انواع دیسترس تنفسی، فراوانی ناهنجاری‌های اکوکاردیوگرافی افزایش یافت.نتیجه‌گیری: به منظور تشخیص قلبی و غیر قلبی بودن دیسترس تنفسی، انجام اکوکاردیوگرافی مخصوصاً در نوزادان دارای رتراکسیون قفسه سینه امری ضروری است.