کاربرد تسلیحات شیمیایی در جنگ ایران و عراق از منظر حقوق بینالملل کیفری
نویسندگان
1 دانشگاه امام حسین (ع)
2 دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22054/qjpl.2016.6794چکیده
کاربردسلاحهایشیمیاییبهواسطهآسیبهایگستردهایکه در قربانیانایجادکرده، درمیانجنایاترژیمصدام حسین، جایگاه خاصیدارد. مقتضایعدالتآناستکه این گونهجنایاتخطیرِمورد توجه جامعهبینالمللی،بدون مجازاتنمانند.برمبنایمعاهدات وعرفبینالمللی، تردیدی در خصوص ممنوعیت کاربرد تسلیحات شیمیایی در دهه 1980 وجود ندارد. نفسهمینممنوعیت(بدوننیازبهجرمانگاریصریح) میتواندمبنایی برایمسئولیتکیفریمرتکبینایناعمال باشد. ضمنیادآوریرویهدادگاهنورنبرگ، مقالهحاضر،نشاندادهکهاگردادگاه بینالمللیصالحیبرایرسیدگیبه اینجنایات وجود داشته باشد، مشکلیاز حیثقانونیبودن جرموجودنخواهدداشت؛اماچوندر حالحاضر،هیچدادگاه بینالمللیِحائز صلاحیتو مرتبط با جنگ ایرانو عراق وجود ندارد، موضوع اجرایحقوق بینالملل،میتواند مورد توجه دادگاههایداخلیقرارگیرد. مقالهحاضر، با این اعتقاد که دادگاههایایران، علیالقاعدهدارایصلاحیترسیدگیبه اینجنایاتهستند، پیشنهاد کرده کهبرایایفاینقش مؤثر دادگاهها در حمایتاز حقوق بینالمللو کاهش آلام قربانیان،اصلاحاتیدر برخیقوانینجزاییصورتپذیرد.
