بایستگیهای ساختاری احراز مدیریت کارآمد در مناطق کلانشهری ایران در چارچوب رهیافت نومنطقهگرایی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی
2 استادیار دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی
3 دانشیار دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی
4 استاد دانشکده علوم زمین، دانشکده شهید بهشتی
5 استادیار پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی
doi
چکیده
ساماندهی نهادی مناطق کلانشهری یکی از مباحث بحثبرانگیزی است که ریشه بسیاری از مشکلات مناطق کلانشهری را در خود جای داده است. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی ـ تحلیلی ضمن شناخت ضرورتهای نوین متأثر از فرایندهای جهانی و نظر به تفکرات منفرد، تفرقهای برنامهای ـ سیاستی، عملکردی ـ کارکردی و تفرق قلمروی مناطق کلانشهری در کشور، به انجام پژوهش در حوزه ساختار مدیریتی مترتب بر این مناطق کلانشهری (بهمثابه عاملیتها) مبادرت کرده است. نتایج حاصله، خلأ مدیریت مناطق کلانشهری و لزوم نوعی تجدید ساختار در حکومتهای محلی و استانی در راستای شکلگیری این سطح مدیریتی را نشان میدهد که بهمثابه حلقه حکومت منطقه کلانشهری درون طیفی از منطقهگرایی، قرار میگیرد.
