صورتبندی مولدهای انعطافپذیری خانههای اعیانی بر اساس تحولات گفتمان جنسیتی دوره قاجار (مورد پژوهشی: خانههای اعیانی قزوین)
نویسندگان
doi
10.71484/lsj.2021.681422چکیده
انعطافپذیری، پاسخی برای رفع نیازهای مختلف ساکنین خانه در زمانهای گوناگون میباشد. در واقع این نیازها هستند که برای رفع آنها قابلیت تغییرات بالقوه در بُن نظامهای فعالیتی و فضاییِ خانهها، بروز پیدا میکنند و بالفعل میشوند؛ در پژوهش پیشرو این دلیل بروز انعطافپذیری، مولدهای انعطافپذیری نامیده میشود. هدف اصلی بررسی دگرگونی مولدهای انعطافپذیری بر اساس تحولات گفتمان جنسیتی (روابط فرهنگی میان زنان و مردان) در خانههای اعیانی قاجاری میباشد و بنابراین سوال اصلی پژوهش این ا ست که: مولدهای انعطافپذیریِ خانههای اعیانی بر اساس تحولات گفتمان جنسیتی در میانه دوره قاجار چگونه صورتبندی یافتهاند؟ روش تحقیق از نوع کیفی و با روشهای تحقیق توصیفی تحلیلی، تفسیری تاریخی و پدیدارشناسانه ا ست؛ درگام نخست بازتاب تحولات گفتمان جنسیتی در خانههای اعیانیِ دوره قاجار معرفی شده است و سپس مولدهای انعطافپذیری بر اساس ویژگیهای خانههای اعیانی از میان کتب و منابع معتبر تاریخی شناسایی و مورد تحلیل قرار گرفتهاند. سپس با استفاده از روش تحقیق پدیدارشناسانه به بررسی مصداقی تحولات مولدهای انعطافپذیری در شش خانه اعیانی قزوین با استفاده از نتایج مصاحبههای عمیق با ساکنان آن خانهها و بررسی منابع معتبر تاریخی پرداخته شده است. نتایج تحقیق نشان میدهند نظامهای فعالیتی و فضایی که پیش از تحول گفتمان جنسیتی، مولدهای انعطافپذیری (قابلیت بالقوه تغییرات) داشتهاند پس از این دوره نیز کارکرد خود را حفظ نموده اند. بهعبارتی نیازهای ساکنان خانههای اعیانیِ قاجاری حتی با تحولات روابط میان زنان و مردان در میانه آن دوران کماکان باقی ماندهاند و این تحولات، دستِکم در دوره قاجار نتوانستهاند تغییر واضحی در نیازهای ساکنان خانهها ایجاد نمایند. همچنین بهنظر میرسد تحولات گفتمان جنسیتی، نظامهای فعالیتی و فضاییِ خانهها را محدودتر کردهاند اما این محدودیت، خللی بر مولدهای انعطافپذیریِ آنها وارد نکرده است. بهعبارتی میتوان چنین نتیجه گرفت که تحولات گفتمان جنسیتی، مولدهای انعطافپذیریِ خانههای قبل و پس از عصر ناصری را پوشش دادهاند.