ارزیابی روشهای مختلف تشخیص تولید بیوفیلم در جدایه های بالینی استافیلوکوکوس اورئوس

نویسندگان

1 گروه میکروب شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قم، قم، ایران

2 گروه میکروب شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قم، قم، ایران

3 گروه میکروب شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قم، قم، ایران

doi
10.22070/daneshmed.2022.16238.1215
چکیده

مقدمه و هدف: توانایی استافیلوکوکوس اورئوس برای تولید بیوفیلم، به عنوان یک عامل مهم در بیماری‌زایی، پایداری آن را در محیط و میزبان زنده افزایش می دهد. بیوفیلم‌های تشکیل شده توسط استافیلوکوکوس اورئوس، به ویژه آنهایی که با ایمپلنت دستگاههای پزشکی مرتبط هستند، می توانند به عنوان یک مانع فیزیکی در برابر آنتی بیوتیک ها و سیستم ایمنی میزبان عمل کرده، منجر به عفونت های مزمن یا پایدار شوند.  از این رو، انجام آزمایش های تشخیصی کارآمد برای شناسایی تولید بیوفیلم، می تواند به کاهش معضل بیماری کمک کند.  هدف از این مطالعه، ارزیابی روش های مختلف تشخیص تشکیل بیوفیلم در 40 جدایه بالینی استافیلوکوکوس اورئوس بود.مواد و روش ها: در مجموع 40 جدایه بالینی غیر تکراری استافیلوکوکوس اورئوس، شناسایی شدند. تشکیل بیوفیلم با استفاده از روش های صفحه کشت بافت (TCP)، روش لوله (TM) و کنگو رد آگار (CRA) بررسی شد و برای تشخیص ژن های icaA و icaD از آزمایش  PCR استفاده گردید.نتایج: در میان جدایه های استافیلوکوکوس اورئوس، 21 (5/52%) جدایه دارای هر دو ژن  icaA و icaD بودند و ژن icaD در تمام جدایه های بیوفیلم مثبت حضور داشت. صفحه کشت بافت کنگو رد آگار و روش لوله، به ترتیب 30% ، 5/42% و 5/67% از جدایه ها را تولید کننده بیوفیلم شناسایی کردند.نتیجه‌گیری: طبق نتایج، روش صفحه کشت بافت به همراه گلوکز، بهترین همبستگی را با نتایج آنالیز مولکولی نشان داد و می‌تواند به عنوان یک روش قابل اعتماد برای تشخیص تشکیل بیوفیلم در جدایه های بالینی استافیلوکوکوس اورئوس بکار رود.