از هزارتوی زبان تا هزارسوی انسان و جامعه نگاهی سوسیوکریتیک به چند اثر از ژرژ پرک
نویسندگان
1 استاد ادبیات فرانسه و تطبیقی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه تبریز، ایران
2 دانشیار زبان و ادبیات فرانسه، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه تبریز، ایران
3 دانشجوی دکترای زبان و ادبیات فرانسه، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه تبریز، ایران
doi
10.22059/jor.2019.271770.1780چکیده
سوسیوکریتیک که بر همراهی نوع بیان و محتوای اثر تأکید دارد برخلاف روش کلاسیک مطالعات جامعهشناسانه، اثر ادبی را بیانهای اجتماعی نمیداند و روشی مناسب جهت دستیابی به معنا از خلال پیچیدگیها و زیباییهای زبان میباشد. آثار ژرژ پرک، آثاری ارزشمند برای سوسیوکریتیک هستند چرا که به بهترین نحو از زبان برای ارائۀ مفاهیم موردنظر نویسنده بهره میجویند. در مقالۀ حاضر با تعمق در قوانین ریاضی، فنون بلاغت و بینامتنیت که از عناصر ساختاری سوسیوکریتیک هستند، مفاهیم موردنظر پرک در چند اثر وی واکاوی میشوند. هدف از این مطالعه دستیابی به مفهومی مشترک از ورای روشهای مختلف بیان خواهد بود که دغدغههای اجتماعی پرک ملهم از جنگ و بحران هویت در جامعهای مبتنی بر ارزشهای ظاهری را در برمیگیرد.
