بررسی نگرش دانشجویان پزشکی و دندانپزشکی دانشگاه شاهد نسبت به آموزش مجازی در دوران همه گیری کووید 19 در سال 1400
نویسندگان
1 گروه بهداشت و پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، ایران
2 گروه بهداشت و پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، ایران
doi
10.22070/daneshmed.2022.16041.1194چکیده
مقدمه و هدف: با شیوع اپیدمی بیماری کشنده و عفونی کرونا که با نام COVID-19 شناخته میشود بسیاری از دانشگاهها و مراکز آموزشی مختلف تدریس حضوری را متوقف کردهاند. مطالعه حاضر با هدف بررسی نگرش دانشجویان پزشکی و دندانپزشکی دانشگاه شاهد نسبت به آموزش مجازی در دوران همهگیری کووید-19 طراحی و اجرا گردیده است.مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی-تحلیلی به شکل مقطعی بر روی 300 دانشجوی پزشکی و دندانپزشکی دانشگاه شاهد در سال 1400 انجام شده است. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه فرصتها و تهدیدهای یادگیری الکترونیکی معتبر و پایا جمعآوری و در نرم افزار SPSS 21 وارد شد. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از روش رگرسیون خطی استفاده شد.نتایج: میانگین نگرش دانشجویان به آموزش مجازی در بعد هزینه اثربخشی 71/6±17/22، بعد ذهنی-عاطفی 09/5±83/25، بعد تدریس و یادگیری 08/5±25/18و نمره کل نگرش 69/13±15/66 بود. بین ابعاد هزینه اثر بخشی و عوامل مرتبط با تدریس و یاد گیری، ارتباط مستقیم و معناداری با نمره کل نگرش وجود داشت (P=0.001).نتیجهگیری: نگرش کلی دانشجویان نسبت به آموزش مجازی با ابعاد هزینه اثربخشی آموزشی و عوامل مرتبط با تدریس و یادگیری ارتباط دارد. این دو عامل در کنار یگدیگر می تواند 4/81 درصد تغییرات نمره نگرش را تبیین کند.