اثر تمرین هوازی تداومی بر شاخصهای مرتبط با میلینسازی در قشر پیشانی مغز موشهای بزرگ آزمایشگاهی
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
2 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
3 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
4 مرکز تحقیقات علوم اعصاب، پژوهشکده نورو فارماکولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22070/daneshmed.2022.16342.1225چکیده
مقدمه و هدف: اولیگودندروسیتهای تولیدکننده میلین، نقش مهمی در حمایت از عملکرد نورون در سیسـتم عصـبی پستانداران ایفا میکنند. ایجاد الیگودندروسیتهـای میلـین سـاز از سـلولهـای اجـدادی الیگودندروسـیت، نیازمنـد فعالیـت گروهی از تنظیمکنندههای رونویسی است که برای ساخت اجزای میلین ضروری هستند. هدف تحقیق حاضر بررسی اثر تمرین تداومی با شدت متوسط (MCT) بر شاخصهای پروتئین پایه میلین (MBP) و پروتئولیپیدی میلین (PLP) مرتبط با میلین سازی در قشر پیشانی مغز موش های سفید آزمایشگاهی بود.مواد و روش ها: 16 موش سفید آزمایشگاهی نر نژاد ویستار به طور تصادفی به دو گروه مساوی کنترل و تمرین تداومی تقسیم شدند. برنامه تمرین شامل 24 دقیقه دویدن تداومی بر روی تردمیل بود که به مدت 8 هفته (5 جلسه در هفته) انجام شد. در پایان دوره تمرین، برای ارزیابی تغییرات بیان ژنی، بافت قشر پیشانی موش های بزرگ آزمایشگاهی استخراج شد. دادهها با استفاده از روش های آماری آنالیز کوواریانس و من ویتنی در سطح معناداری (05/0≥α) تحلیل شدند.نتایج: طبق نتایج به دست آمده، تمرینات تداومی باعث افزایش معنادار بیان ژن های MBP و PLP در مقایسه با گروه کنترل شد.نتیجهگیری: میتوان گفت احتمالاً انجام تمرینات تداومی با شدت متوسط می تواند در تسریع فرآیند میلین سازی در قشر پیشانی مغز مفید باشد و به عنوان یک روش غیرتهاجمی در این زمینه مورد توجه قرار گیرد.