مقایسه تمرین پیلاتس در خانه و محیط باز بر میزان ویتامین دی، شدت خستگی و کیفیت زندگی زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
2 مرکز تحقیقات تجربی و بالینی (ECRC)، دانشکده پزشکی کاریته، برلین، آلمان
3 اد، نورولوژیست و مدیر علمی مرکز تحقیقات تجربی و بالینی (ECRC)، دانشکده پزشکی کاریته، برلین، آلمان
4 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
5 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
doi
10.22070/daneshmed.2022.16312.1222چکیده
مقدمه و هدف: بیماری مولتیپل اسکلروزیس (MS) یک بیماری خودایمنی است که ضعف عضلانی و خستگی در این بیماران، باعث کاهش کیفیت زندگی میشود. لذا هدف مطالعه حاضر مقایسه تمرین پیلاتس در خانه و فضای باز بر میزان خستگی و کیفیت زندگی بیماران مولتیپل اسکلروزیس میباشد.مواد و روش ها: از میان زنان مبتلا به MS تعداد 44 نفر به صورت تصادفی انتخاب و به سه گروه تمرین در خانه، تمرین در محیط باز و گروه کنترل تقسیم شدند. گروههای تمرینی 8 هفته تمرین پیلاتس را بین ساعت 8 تا 10 صبح به صورت انفرادی (از طریق DVD) در خانه و زیر نور آفتاب انجام دادند. شدت خستگی، کیفیتزندگی و سطح ویتامیندی بیماران پیش و پس از تمرینات اندازهگیری شد و دادهها با استفاده از روش آماری کوواریانس تحلیل شدند.نتایج: یافتههای پژوهش نشان داد که پس از هشت هفته تمرین، بین شاخصهای خستگی، کیفیتزندگی و ویتامیندی سرم زنان مبتلا به MS در هر سه گروه تفاوت معنیداری وجود داشت (05/0P≤). نتایج آزمون تعقیبی پس آزمون نشان داد بین دو گروه تمرینی در هر سه شاخص تفاوت معناداری وجود داشت (05/0P≤). همچنین هشت هفته تمرین در محیط باز نسبت به تمرین در خانه باعث افزایش بیشتر در میزان ویتامین دی سرم (43/78%) و کیفیت زندگی (26/50%) و کاهش بیشتر در شدت خستگی بیماران (76/41%) شد (05/0P≤ ).نتیجهگیری: تمرین پیلاتس در محیط باز به علت هزینه کم، در دسترس بودن و اثرات چشمگیر آن بر کیفیت زندگی و ویتامین دی و خستگی در افراد مبتلا به MS توصیه میشود.