اساسیسازی حفاظت و بهرهبرداری پایدار از منابع طبیعی
نویسندگان
doi
10.22034/mr.2025.17143.5897چکیده
بهدلیل اهمیت حیاتی منابع طبیعی برای جوامع و پیشگیری از تهی شدن و بهره برداری ناپایدار از این منابع در بسیاری از کشورها، صیانت مؤثر از این منابع در بالاترین سطوح نظام حقوقی کشورها یک نیاز و راهبرد اساسی است. با اختصاص یافتن برخی اصول قوانین اساسی، شماری از کشورها برای حفاظت و بهره برداری پایدار از منابع طبیعی به تصویب قوانین و مقررات مختلف پرداختهاند. برای اجرایی ساختن این اصول، به تدریج راهبردی در اساسی سازی منابع طبیعی در حال شکل گیری و توسعه است که هدف آن ایجاد نظمی هنجاری و اساسی برای تضمین حفظ منابع طبیعی کشور برای نسل های امروز و آینده در کنار بهره برداری پایدار از این منابع است. این مقاله به روش توصیفی و تحلیلیـحقوقی، ضرورت اساسی سازی حفاظت و بهره برداری پایدار از منابع طبیعی و ارکان آن را در حقوق ایران بررسی کرده و به این نتیجه می رسد که دو رکن از سه رکن این اساسی سازی در حقوق اساسی ایران (یعنی درج در قانون اساسی و تصویب قوانین عادی برای اجرای آن) تا حدودی شکل گرفته ولی برای توسعه و قوام آن، اصلاح قوانین ناظر بر منابع طبیعی و رویه سازی اساسی شورای نگهبان در بررسی قوانین مصوب مجلس ضروری است .