نگاه وجودی و سلوکی به سبک مواجهه با شرور
doi
04-96چکیده
جهان سرای رخدادهای مختلفی است که برخی از آن رودیدادها شرور نام دارند. انسانها ناگزیز با این رویدادهای ناگوار مواجهاند. برخی از این رویدادها به خودی خود آفت نیستند؛ اما تصادم انسانها با آنها به آسیب می انجامد. برخی از آن رویدادها در شمار آفات و آفت زاها میباشند. برخی دیگر که از حیث قوانین اخلاق شدیدترین رویدادهای شرآمیزند که از شرارت ها بشری به حساب میآیند. اکنون این دو پرسش در پیش نهاده میشود: نخست، جایگاه این شرور در نظام هستی چیست و کدام است؟ دوم، روش مواجهشدن با این گونه رویدادهای آسیبرسان چیست و کدام است؟ در پاسخ به پرسش نخست باید نظام احسن را تشریح و وجود خیر و شر را در آن بررسی کرد؛ نظامی که دو بخش دارد: یکم، بخش فراگیر و عام که در تمامیت خویش واجد امکانات اشرف ترتیبی است. دوم، بخش خاص که شرور در آن بخش برابر جهات خیر و نیک جهان واقع میشوند. شرور در دو رده می گنجد: نخست، شرور تکوینی و دوم، شرور اختیاری. در پاسخ به پرسش دوم دو مرحله خواهیم داشت: نخست، مرحلۀ پیشاشرور و دوم مرحلۀ پساشرور. در مرحلۀ نخست سه عامل کردار سنجیده و پسندیده، گزینشگری روش و فرجام نیک و درخواست از خدا سعادت را نتیجه خواهد داد. در مرحلۀ دوم اصل های اخلاق و اصل های سلوک پاکیزه میباید فرا راه انسان واقع شود.