سیاستگذاری بومی سازی پیام رسان های اجتماعی: عوامل کلیدی کوچ کاربران از پیامرسانهای خارجی به داخلی
نویسندگان
doi
10.22034/mr.2025.17139.5895چکیده
این پژوهش درصدد شناسایی عوامل کلیدی کوچ کاربران از پیامرسانهای خارجی به پیامرسانهای داخلی است. چارچوب مفهومی این پژوهش مدل مهاجرت PPM است. این پژوهش از نوع کیفی و روش آن تحلیل مضمون است. ابزار گردآوری اطلاعات این پژوهش مصاحبه نیمه ساختارمند و پردازش داده های کدگذاری سه گانه کینگ (1998) است. جامعه آماری خبرگان دانشگاهی و مدیران پیام رسان های داخلی هستند که از بین آنها به روش هدفمند 21 نفر انتخاب و مصاحبه شدند. درمجموع مضامین بهدست آمده در قالب سه مضمون فراگیر عوامل ترغیب کننده، بازدارنده و مداخله گر گردآوری شد. یافتهها نشان میدهد عوامل ترغیبکننده شامل اعتمادسازی ازطرف پیامرسان داخلی برای کاربر، تأثیر مثبت اثر شبکهای در ترغیب کاربران، ایجاد پیامرسانهای داخلی تخصصی با توجه به نیاز کاربر و تشکیل شبکه نامتمرکز میان پیامرسانهای داخلی برای استفاده از ظرفیت همه آنها است. همچنین عوامل مداخلهگر شامل غلبه نگاه مالکانه به رسانههای نوین و مردمی در سیاستگذاریهای کوچ، یکپارچه نبودن زیرساختهای مورد نیاز کوچ، اجرای ناقص و بد سیاستگذاریها، وضعیت نامشخص سازمان و مدل «کسب و کار» پیامرسانهای داخلی است. همچنین عوامل بازدارنده کوچ، غلبه نگاه سخت افزاری و عدم توجه به پیوستهای فرهنگی و اجتماعی در سیاستگذاریهای کوچ، سیاستگذاری منفعلانه و واکنشی نسبت به تکنولوژیها و رسانههای نوین، تعدد سیاستگذاران و ناهماهنگی در میان آنها، نقصهای قانونی در حوزه پیامرسانها، نقض حریم خصوصی کاربر در پیامرسانهای داخلی شناسایی شدند. نتایج بیانگر این است که سیاستگذاران ایرانی باید با رفع عوامل بازدارنده و تقویت عوامل ترغیب کننده، به اصلاح عوامل مداخله گر در راستای توسعه پیام رسان های داخلی بپردازند.