فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: پروتئین‌های سیرتوئین در فرآیندهای متابولیک و هموستازی بدن درگیر می‌شوند و با فشار اکسایشی ناشی از سالمندی و بیماری‌های مربوط به سن مرتبط هستند. تغییرات این پروتئین‌ها در سالمندی و تاثیر فعالیت بدنی بر آنها کمتر مورد بررسی قرار گرفته است، از این رو هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی بر سطوح پلاسمایی پروتئین‌های سیرتوئین 1 و سیرتوئین 3 مردان سالمند غیر‌ فعال بود.مواد و روش ها: در این تحقیق 20 مرد سالمند غیر فعال با دامنه سنی 70-60 سال به صورت نمونه‌گیری در‌ دسترس انتخاب و به روش تصادفی ساده به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. جهت بررسی تاثیر سالمندی بر سطوح پلاسمایی پروتئین‌های سیرتوئین 1 و سیرتوئین 3، 10 مرد جوان غیر‌ فعال به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. برنامه تمرینی شامل هشت هفته تمرین تناوبی با شدت متوسط 50 درصد ضربان قلب ذخیره بر اساس اصل اضافه‌بار بود. سطوح پلاسمایی پروتئین‌های سیرتوئین 1 و سیرتوئین 3، در دو مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون مورد اندازه‌گیری قرار گرفت. جهت مقایسه پیش‌آزمون از آزمون تحلیل واریانس یک راهه (آنوا) و مقایسه پس‌آزمون دو گروه سالمند تمرین و سالمند کنترل از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد.نتایج: تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد که سطوح پلاسمایی پروتئین‌های سیرتوئین 1 و سیرتوئین 3 در گروه‌های سالمند نسبت به گروه جوان به طور معنی‌داری کمتر بودند (05/0>P). همچنین بر اثر هشت هفته تمرین تناوبی سطوح پروتئین‌های فوق به طور معنی‌داری افزایش یافت (05/0>P).نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر به نظر می‌رسد که تمرین تناوبی با شدت متوسط با افزایش پروتئین های sirt1 و sirt3، می‌تواند فشار اکسایشی ناشی از سالمندی را کاهش دهد و منجر به افزایش دفاع آنتی‌اکسیدانی و بهبود کیفیت زندگی سالمندان شود.