ابهام در جرم‌انگاری فعالیت آموزشی و یا تبلیغی انحرافیِ مُغایر و یا مُخل به شرع مقدس اسلام (ماده (500) مکرر قانون مجازات اسلامی مصوب 1399)

نویسندگان
doi
10.22034/mr.2023.15345.5516
چکیده

یکی از مهم‌ترین اصول قانون‌نویسی در حقوق کیفری، نگارش متن قوانین به‌صورت صریح و بدون ابهام است. در نظام حقوقی ایران، قانونگذار برای نخستین ‌ بار در سال 1399 در ماده (500) مکرر قانون مجازات اسلامی، به جرم‌انگاری «فعالیت آموزشی و یا تبلیغی انحرافی مُغایر و یا مُخل به شرع مقدس اسلام» با استفاده از شیوه ‌ های کنترل ذهن و القائات روانی پرداخت و با استفاده از عباراتی مبهم و گاهی کلی، علاوه بر ایجاد زمینه ‌ تشتت آرای محاکم و سرگردانی سیاست جنایی قضایی، موجب شد در مواردی اصول کلی حقوق کیفری نیز مورد خدشه قرار گیرد. ازاین‌رو با استفاده از ترکیبی از داده ‌ های کتابخانه ‌ ای و میدانی در این پژوهش در پی یافتن پاسخ به ابهام‌های موجود در ماده (500) مکرر و چگونگی رفع آنها پرداخته است؟ پس از بازخوانی ابهام، طبق نتایج و داده‌های به‌دست ‌آمده، حذف برخی عبارات زائد و در ‌ عین ‌ حال مبهم و نیز جایگزینی عباراتی صریح و کمتر تفسیربردار، ضروری است.