سازمان تعزیرات حکومتی: از تهدیدانگاری تا فرصت انگاری

نویسندگان
doi
10.22034/mr.2023.5611.5323
چکیده

سازمان تعزیرات حکومتی به ‌ عنوان یکی از مراجع شبه ‌ قضایی و رسیدگی ‌ کننده اداری، مرجع صلاحیت ‌ دار برای رسیدگی به برخی از تخلفات اقتصادی است. این سازمان و صلاحیت ‌ های آن بعضاً به ‌ عنوان یکی از مصادیق نقض اصل تفکیک قوا (اصل پنجاه‌‌و‌هفتم قانون اساسی)، تمرکز امور قضایی در قوه ‌قضائیه (اصل یکصدوپنجاه‌و‌نهم قانون اساسی) و اصل قضایی بودن مجازات ‌ ها (اصل سی‌و‌ششم قانون اساسی) مطرح شده است؛ این نگاه سبب شده که سازمان تعزیرات حکومتی به ‌ عنوان نهاد رقیب قوه قضائیه تلقی شده و درنتیجه رویکرد حذفی نسبت به آن وجود داشته باشد. در این مقاله با بهره ‌ گیری از روش توصیفی - تحلیلی تلاش شده است که ضمن پاسخگویی به نقدهای پیشین با رویکردی فرصت ‌ مدارانه به سازمان تعزیرات حکومتی پرداخته شود. بر این اساس راهبردهایی چون جرم ‌ زدایی و قضازدایی، در کنار پشتوانه فقهی تاریخی نهاد حسبه می ‌ تواند به ‌ عنوان تبیینی برای صلاحیت ‌ های شعب سازمان تعزیرات حکومتی در رسیدگی به تخلفات اقتصادی مطرح شود. اتخاذ رویکرد فرصت ‌ مدارانه به سازمان تعزیرات حکومتی در کنار اهتمام در رفع انتقاد‌های وارده به این نهاد، می ‌ تواند جایگاه آن را به ‌ عنوان یکی از نهادهای مکمل (و نه رقیب) قوه ‌ قضائیه مطرح کرده و بستر مناسبی را برای توسعه صلاحیت ‌ های آن با جرم ‌ زدایی از جرائم اقتصادی فراهم کند.