خیزش تفکر الهیاتی ـ فلسفی در بحران کرونا (مروری بر معناداری زندگی، مرگاندیشی و معنویتگرایی)
نویسندگان
1 استادیار گروه فلسفه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
2 دانشجوی کلام امامیه پردیس فارابی دانشگاه تهران (نویسنده مسئول).
doi
07-96چکیده
در نگاه فلسفی اندیشیدن، تقدیر انسان و اندیشه و تفکر رکن اساسی و جزء ذاتی او و منشأ آگاهی و معرفت، بنیان و بنیاد استکمال و کمال وی است؛ به گونه ای که میتوان ادعا نمود تفکر مهمترین عامل کشف حقیقت و تقرب به خداوند است؛ با این حال بسیاری از متفکران غفلت و فراموشی تفکر را میهمان ناگزیر دوران مدرن و نتیجه غلبه تکنیک بر فرهنگ و اندیشه دانستهاند. در آغاز سال 2020 جهان با بحران کرونا مواجه شد که علیرغم آسیبها و مصیبت های زیانبار بر جامعه بشری، تلنگری بر روح غفلتزده انسان معاصر بود تا او را از مرکب منیت به زیر کشد و متوجه هستها، نیستها و نقص هایش نماید. رهاورد مسئله کرونا برای انسان معاصر احیای پرسشهای بنیادین در ارتباط با خدا، خود و دیگری است. در این جستار با روش تحلیلی- کتابخانهای به تبیین معناداری زندگی، مرگاندیشی، بازگشت و احیای معنویت در سایه پدیده کرونا پرداخته شده است. قرارگرفتن انسان در موقعیت رنج و مرگ حاصل از کرونا میتواند زمینهساز نوپدیدی در افزایش معنویت و توجه به خدا، بازخوانی و معنا بخشی به رنج زندگی از مسیر دین و بازاندیشی درباره ماهیت مرگ و نوع مواجهه با آن شود.
