بررسی حضور ژن های stx1 و stx2 در سویه‌های Escherichia albertii جدا شده از بیماران مبتلا به اسهال و عفونت های ادراری شهرستان کرمانشاه

نویسندگان

1 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

2 گروه زیست شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

3 گروه علوم پایه و پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

4 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

doi
10.22070/daneshmed.2022.15988.1187
چکیده

مقدمه و هدف: از آنجا که ژنهای stx1 و stx2 پلاسمیدی می باشند و قابل انتقال بین سویه ها و گونه های اشرشیا هستند، لذا اشرشیایی که واجد یک یا هر دوی این ژنها باشد، وروتوکسیژنیک خواهد بود. این تحقیق برای اولین بار در ایران و با هدف بررسی حضور ژنهای stx1 و stx2 در اشریشیا آلبرتی های شناسایی شده از بیماران مبتلا به اسهال و عفونتهای ادراری در شهر کرمانشاه انجام گرفت.مواد و روش ها: تعداد 60 نمونه ادراری و40  نمونه مدفوعی که در آزمایشگاه های بالینی اشریشیاکلی شناسایی شده بودند، مجددا از نظر ویژگی های فنوتیپی و بیوشیمیایی مورد ارزیابی قرار گرفتند. سپس با استفاده از جفت پرایمرهای اختصاصی، ردیابی دو ژن lysP و mdh برای اشریشیا آلبرتی و ژن uidA برای اشریشیاکلی و متعاقباً ژنهایstx1 و stx2 به روش PCR انجام شد.نتایج: تست های فنوتیپی و بیوشیمیایی حاکی از مطابقت تمامی نمونه ها با ویژگی های اشریشیاکلی بود، اما یافته های به دست آمده از PCR نشان داد که 6 مورد از آنها متعلق به گونه اشریشیا آلبرتی است (6%). همچنین وجود ژن  stx1را در یک نمونه از 6 نمونه اشریشیا آلبرتی نشان داده شد (66/16%).نتیجه‌گیری: یافته های این تحقیق نشان داد که اشریشیا آلبرتی که به اشتباه در آزمایشگاه های بالینی به عنوان اشریشیاکلی تشخیص داده می شود می تواند واجد ژن های stx باشد که از نظر بالینی حائز اهمیت است. از این رو کاربرد روش های مولکولی می تواند به شناسایی هرچه بیشتر و دقیق تر آن کمک کند.